221

וואָס דאָס איז דער חומר האמיתי צו עצמות א"ס ב"ה.

ד. איך האָב געהערט פון דער באָבען, הרבנית רבקה נ"ע¹¹, אז¹² הוד כ"ק אאמו"ר הרה"ק איז אַמאָל אַלעס יונגערמאַן געבליבן זיצן אין מיטן דאַוונען אַזוי ווי אַ פאַר'חלש'טער. אַז די באָבע הרבנית רבקה האָט דאָס באַמערקט, איז זי אַריינגעלאָפן דערציילן לבעלה הוד כ"ק אאזמו"ר מוהר"ש.

הוד כ"ק אאזמו"ר מוהר"ש איז דאַן אַריינגעקומען אין בהמ"ד וואו הוד כ"ק אאמו"ר האָט געדאַווענט¹³, און האָט איהם אויפגיהויבען דעם טלית פון קאָפּ, האָט אַ קוק געטאָן בפני הוד כ"ק אאמו"ר הרה"ק, און געזעהן אַז ער ברענט ווי אַ ליכט, הוד כ"ק אאמו"ר הרה"ק האָט כלל ניט מרגיש געווען מצד רוב דביקותו בתפלה.

נאָכדעם האָט הוד כ"ק אאזמו"ר מוהר"ש געזאָגט אויף כ"ק אאמו"ר הרה"ק: ער האַלט באַ כלות הנפש. אַמאָל האָב איך עס גיהערט אין דעם נוסח: ער האַלט באַ לאשתאבא בגופא דמלכא¹⁴, און נאָך אַמאָל האָב איך עס געהערט אין דעם נוסח: ער איז זיך מתענג בחיות אלקי.

ה. אין די ערשטע יאָרן אחר הסתלקות כ"ק אאזמו"ר מוהר"ש נ"ע פלעגט הוד כ"ק אאמו"ר הרה"ק לערנען מיטן עולם אין ביהמ"ד לקו"ת אָדער תו"א לפי פרשת השבוע¹⁵, און נאָכן לערנען פלעגט ער דערציילען אַ סיפור אָדער ענין פון יחידות.

אַמאָל האָט כ"ק אאמו"ר הרה"ק דערציילט¹⁶, אַז ווען הוד כ"ק רבנו הזקן איז געקומען דעם ערשטן מאָל אין מעזריטש האָט ער לכתחלה ניט געפונען קיין ענין ער זאָל דאָרטען פערבלייבן און האָט געטראַכט צוריק צו גיין. הגם ער איז געווען זייער צופרידען צו באַקענען זיך מיטן דרך העבודה און תפלה, אָבער ער האָט אין דעם ניט געזעהן קיין חידוש דבר, עס שטייט אין גמרא¹⁷: חסידים הראשונים היו שוהים תשע שעות כו', מתוך שחסידים הם תורתם משתמרת; אָבער עס איז דאָך נאָר משתמרת¹⁸. איז הוד כ"ק רבנו הזקן אַוועקגעגאַנגען פון דאָרט.

אויפן וועג האָט ער זיך געחאַפּט אַז ער האָט דאָרטן פאַרגעסן אַ חפץ, האָט ער זיך אומגעקערט. ווען ער איז אַריינגעקומען האָט ער אָנגעטראָפן ווי מ'איז געקומען פרעגען דעם מגיד אַ שאלת הריאה, און האָט זיך צוגעהערט ווי דער מגיד איז זיך מפלפל אין דעם און ווייזט אַרויס געוואַלדיגע לומדות, איז הוד כ"ק רבינו הזקן נתפעל געוואָרן. ער האָט פריער געמיינט אַז דאָ אין מעזריטש איז נאָר דער קו העבודה, און יעצט זעט ער אַז דער מגיד איז גאָר אַ גאון נפלא. אויך איז ער נתפעל געוואָרן וואָס דער מגיד אַליין גיט זיך אָפּ מיט פסק'נען אַ שאלה.