151
ליל שמחת תורה תרצ"א1
הרבה טועים בענין עבודה שבלב1 און מיינען שהוא כעין הידור מצוה, מדת חסידות, און זאָגן לכשאפנה אשנה2, היינו כשיהי' לו כל הצטרכותו, לפי מה שהוא מודד לו בעצמו כל ההצטרכות שלו, וויפעל עס קומט אים לפי דעתו.
דער טעות בני אדם איז דאָך זייער גרויס, דער אהבת עצמו און דער יקר בעיני עצמו, די אייגענע ליבשאַפט און די אייגענע טייערקייט וואָס דער מענטש האָט זיך ליב און באַ זיך טייער דאָס פאַר בלענט אים דיא אויגן און איז מכסה על האמת.
איז אַז ער טראַכט אָפּ וויפיל ער דאַרף און וויפיל אים קומט לפי דעתו, איז יעמולט הייבט ער אָן טראַכטן וועגן עבודה, מאָנטיג און דאָנערשטיג, שבת נאָך קאַווע, אַז ער קומט אין בית הכנסת און רעט אָפּ מיט אַלעמען איז נאָך דעם ווי דער צבור האָבן גיענדיקט דאַוונען הייבט ער אָן טראַכטן וועגן עבודה דאַוונען באריכות, און לבסוף דאַווענט זיך ניט, ער זאָגט אָפּ די ווערטער און יוצא.
דער טעם הדבר איז פשוט עס פעלט אים די גאַנצע הקדמה והכנה אל התפלה, פריער גאָר די פשוטע הקדמה פון אין עומדין להתפלל אלא מתוך כובד ראש2 שהוא הכנעה ושפלות ווי רש"י זאָגט3.
הערות
- 1. נדפס בלקוטי דיבורים חלק ד תשג, ב ואילך. בהוצאה זו ניתוספו הערות וציונים מהמו"ל.
- 1. ראה תענית ב, סע"א.
- 2. אבות פ"ב מ"ד.
- 2. ברכות רפ"ה.
- 3. כ"ה בכ"מ בדא"ח בשם רש"י "הכנעה ושפלות" (סה"מ תרס"ה ס"ע קצד. המשך תרס"ו ע' תפז. סה"מ תרע"ח ריש ע' צד. שם ע' תלג. תש"ז ע' 203. ועוד). אבל בפרש"י שלפנינו אין תיבת "ושפלות" (וכן אינה בהעתקת לשון רש"י באגה"ת פ"י (צט, ב). מאמרי אדה"ז על מארז"ל (ע' מב. מד). אוה"ת על מארז"ל (ע' יג. יח). ועוד). ונ"ל שהכוונה במקומות הנ"ל רק לתוספת ביאור על פרש"י בענין ההכנעה. וראה ספר המכתם לברכות שם: "הכנעה ושפלות הרוח". וראה רמ"א ושו"ע אדה"ז או"ח סצ"ח ס"א. לקו"ת בלק עא, ג. שערי תשובה לאדמו"ר האמצעי שער התפלה פ"ב (כג, סע"ב ואילך). ובכ"מ. — עפ"י הערת כ"ק אדמו"ר בסה"מ תרע"ח שם (ס"ע צג ואילך), תש"ז שם. לקוטי שיחות חלק לד ע' 69 הערה 18. אגרותקודש כ"ק אדמו"ר שליט"א ח"ב ע' שפט.
עמודים המצטטים את אותם מקורות
מקורות הגמרא שבעמוד זה נפוצים מדי או ייחודיים לו, ולכן אין לו עמודים מקושרים.