106

דעם וואָס יעדער איד אַלס שלוחו של הקב"ה, וועט אויסנוצן זיינע עשר כחות בשלימות במילוי שליחותו — ברענגט ער (שליח בצירוף עשר בגימטריא) משיח, און נוסף על "גימטריא" (וואָס איז בהעלם¹³⁵), בגילוי ממש, בראי' חושיית,

און תיכף ומיד ממש נעמט משיח אַרויס אַלע אידן פון גלות, "בנערינו ובזקנינו גו' בבנינו ובבנותינו"¹³⁶, בגאולה האמיתית והשלימה, און מ'גייט אין ארץ הקודש, אין ירושלים עיר הקודש, להר הקודש, לבית המקדש השלישי, "מקדש אד' כוננו ידיך"¹³⁷,

וואָס דאָרטן האָט מען בתכלית השלימות אַלע ברכות פון "תפלה למשה איש האלקים. . ומעשה ידינו כוננה עלינו ומעשה ידינו כוננהו" — כברכת משה (ואהרן) בנוגע צו השראת השכינה אין משכן, "ויברכו את העם", "ויהי נועם ה' אלקינו עלינו, יהי רצון שתשרה שכינה במעשה ידיכם"¹³⁸ — וואָס די שלימות פון "תשרה שכינה במעשה ידיכם" וועט זיין אין דעם בית המקדש השלישי¹³⁹, "וכשיבנה — משה ואהרן יהא עמנו"¹⁴⁰,

און עס ווערט (בדוגמא (אבל בעלי' ובהוספה לגבי) ווי ס'איז געווען בעת השראת השכינה אין משכן) "וירא כל העם וירונו ויפלו על פניהם"¹⁴¹ — גילוי אלקות באופן של ראי', ביז אַז דאָס ברענגט באַ זיי אַרויס אַ רינה¹⁴², און אַזאַ גילוי וואָס איז העכער פאַר פנימיות (ביז אַז "ויפלו על פניהם").

ויהי רצון, אַז נאָך אין די לעצטע מעשינו ועבודתינו אין די לעצטע רגעים פון גלות זאָל זיין די השראת השכינה "במעשה ידיכם", כולל אין דער שליחות לצדקה וואָס מ'וועט איצטער געבן,

און פון דעם כפל "תפלה למשה איש האלקים", האָט מען דעם כח צו אויפטאָן דעם כפל פון "ומעשה ידינו כוננה עלינו ומעשה ידינו כוננהו", אין מעשינו ועבודתינו איצטער,

און מ'האָט אויך משה ואהרן עמהם — בחי' משה (ואהרן — מז' רועי ישראל¹⁴³), שבכל א' מישראל, אנשים נשים וטף,

ותיכף ומיד ממש — "הקיצו ורננו¹⁴² שוכני עפר"¹⁴⁴, ומשה ואהרן עמהם בפשטות, נשמות בגופים, צוזאַמען מיט אַלע אידן,

ותיכף ומיד ממש — "ומעשה ידינו כוננהו" אין דעם "מקדש אדני כוננו ידיך".

[כ"ק אדמו"ר שליט"א נתן לכאו"א מהנוכחים שיחיו שטר של דולר, לתתו (או חילופו) לצדקה].