190

כפשוטו, תינוקות בשנים³⁵ — וכידוע די שיחה (מאמר) בזה פון דעם רבי'ן (מהורש"ב) נ"ע [וואָס איז געזאָגט געוואָרן בשמחת תורה]³⁶.

ז. ויה"ר אַז כימי צאתך מארץ מצרים אראנו נפלאות³⁷ בגאולה זו (העתידה לבוא), און פּונקט ווי דער אויבערשטער האָט דעמולט אַרויסגענומען אַלע אידן פון מצרים (מצד זיין אהבה עצמית צו אידן), וועט ער אויך אַרויסנעמען אַלע אידן פון דעם גלות, "ובני ישראל יוצאים ביד רמה"³⁸,

און אין אַן אופן פון זריזות, חפזון³⁹ — לא עכבם אפילו כהרף עין⁴⁰.

ובפרט אַז אידן טוען זייער עבודה איצטער (אין די לעצטע טעג פון גלות)⁴¹ אין אַן אופן פון זריזות וחפזון בכל עניני קדושה (וואָס זיינען אַלע אויך ענינים של שמחה⁴²), ביז אין אַן אופן פון לא עכבם אפילו כהרף עין,

כולל אין דעם ענין הנ"ל, אַז גלייך באַ דער התחלה פון "ביום עשתי עשר יום" (גלייך נאָך תפלת ערבית, שתיקן יעקב) באופן פון "לא עכבם" — גיט מען יעדער אידן, מאַן, פרוי און קינד, אַ דאָלאַר אויף אַריינברענגען "שובע" און שמחה צו אַן "עני ואביון" (כנ"ל).

וואָס דאָס וועט נאָכמער צואיילן די זריזות וחפזון פון דער גאולה העתידה, ובאופן פון פריצת גדר הזמן (וויבאַלד אַז דאָס קומט דורך דער עבודה פון "שמח"), און "נחלה בלי מצרים", נחלת יעקב (שתיקן תפלת ערבית רשות),

צוזאַמען מיטן בנין בית המקדש השלישי, וואָס ווערט אָנגערופן "בית"⁴³ (ווייל ער וועט זיין אַ בית נצחי⁴⁴), כנגד יעקב [דער "בחיר שבאבות"⁴⁵], כמאחז"ל⁴⁶ "לא כאברהם שכתוב בו הר כו' ולא כיצחק שכתוב בו שדה כו', אלא כיעקב שקראו בית".