333
חג הגאולה י"ג תמוז תש"ט1
א. הוד כ"ק רבינו הזקן האָט מקבל געווען מרבו הרב המגיד ממעזריטש, וואָס ער האָט מקבל געווען מרבו מורנו הבעש"ט, דעם וואָרט: וואס געדענקסטו2?
אָט דער וואָרט — וואָס געדענקסטו — האָט מחי' געווען מיט אַ חיות פון תחיית המתים די חסידים לדורותם. תחיית המתים הייסט חיים ארוכים, חיים אמיתיים. מיתה איז הפסק, און חיים ארוכים איז חיים בלי הפסק, וואָס דאָס איז חיים אמיתיים3. עס איז ניטאָ דער העדר החיים. עס איז מעהר ווי לעבען. אין עבודה איז דאָס, אַז ניט נאָר וואָס מען לעבט אַליין, נאָר מען באַלעבט אויך אַנדערע4.
דער נקודת הענין איז, אַז חיים אמיתיים איז קדושה5, און קדושה איז אין סוף.
ב. אין חסידות איז דאָ ג' ענינים, תורת החסידות, מדות חסידות און הנהגה בדרכי החסידים, וואָס דאָס איז דער ענין פון מוחין, מדות און דאָס וואָס עס איז העכער פון מוחין און מדות.
מוחין איז תורה, מדות איז תפלה. און נה"י איז דער בפועל, וואָס די כוונה איז אַז מוחין זאָל אַראָפּקומען אין מדות און פון מדות אין נה"י, וואָס דאָס איז די הנהגה בדרכי החסידים, און6 דאָ אין
הערות
- 1. כפי שנרשמה ע"י השומעים. נדפס בסה"מ ה'שי"ת ע' 262 ואילך עם מ"מ והערות מכ"ק אדמו"ר נשיא דורנו.
- 2. ראה לקמן סי"ז (ע' 336).
- 3. [הובא ונתבאר בשיחת ש"פ חוקת; י"ב תמוז — ה'שי"ת (תורת מנחם התוועדויות ח"א ע' 119 ואילך. ס"ע 129 ואילך).
- 4. ראה שיחת ש"פ פינחס ה'שי"ת (תורת מנחם התוועדויות שם ע' 146)].
- 5. ראה ד"ה אתה הבדלת ה'שי"ת (קונטרס ע) [סה"מ ה'שי"ת ע' 42 ואילך].
- 6. ברשימה אחרת נ"א, וז"ל: "און בכדי אַז מוחין ומדות זאָלען אַראָפּקומען אין אַ בפועל אין נה"י איז דאָס בכח עצם הנפש". ואולי יש להסביר עפמשנ"ת בלקו"ת מסעי צ, ג. ושם שה"ש כז, ג בענין דנה"י חדשים נמשכים מהכתר.
עמודים המצטטים את אותם מקורות
עמוד זה אינו מצטט גמרא, ולכן אין לו עמודים מקושרים.