329
יום ב' דחה"ש תש"ט, בסעודה
יא. (רבים דחקו עצמם להכנס, והממונים על הסדר שמרו על הדלת ולא נתנו לכולם להכנס. כשחזר אחד הממונים למקומו אצל השולחן שאל כ"ק אדמו"ר שליט"א: וואָס איז געוואָרען. וענה: עס זיינען דאָ אַזעלכע וואָס מ'וויל ניט זיי זאָלען אַריינגעהן. ואמר כ"ק אדמו"ר שליט"א:) מען דאַרף זען אַז די טעמים זאָלען ניט זיין. מ'דאַרף טאָן, ניט אין דעם ניט אַריינלאָזען, נאָר — אַז די טעמים אויף ניט אַריינלאָזען זאָלען ניט זיין.
(אח"כ בא עוד אחד ושאל אותו כ"ק אדמו"ר שליט"א:) וואו האַלט מען ביי הגבל, צי ביי וקדשתו.
עס איז דאָ דער הגבל את ההר, און עס איז פאַראַן דער וקדשתו8. חסידים האַלטען ביי וקדשתו. דער וכבסו שמלותם9 דאָס מוז זיין. רייניקען, רייבען, קראַצען אפילו די לבושים10. וכבסו שמלותם דאָס מוז זיין, דאַן איז דאָ דער הגבל את ההר וקדשתו.
יב. הוד כ"ק אאמו"ר הרה"ק האָט מיר אַמאָל געזאָגט, אַז מען איז זיך אַמאָל מונע צו זאָגען אַ שאַרפען וואָרט, ווייל
הערות
עמודים המצטטים את אותם מקורות
עמוד זה אינו מצטט גמרא, ולכן אין לו עמודים מקושרים.