276
יום ב' דר"ה תש"ט בסעודה1
א. אין חסידות זיינען פאַראַן ד' דרגות: תורת החסידות, עבודת (מדות) החסידות, דרכי החסידים, און ניגוני חסידים. בתורת וידיעת החסידות אין החסרון כ"כ אם אין מבין הענין היטב היום יש לקוות שירחם השי"ת ויבין הענין למחר, וכן הוא בענין המדות; אבל דרכי החסידים חסרים עתה, מען נעמט אַלץ חיצוניות. מען האָט געמאַכט אַ פוילישן חב"ד; מען שטופּט זיך, מען רייסט זיך, און מען מיינט אַז דאָס איז חסידות. באמת — מען דאַרף דאָס ניט אַזויפיל מפרסם זיין — איז די שולד מצד המשפיעים, וואָס מען גיט זיך ניט אָפּ צו לערנען די יונגעלייט די דרכי החסידים; וואָס איז די וואונדער אויף זיי, זיי האָבן דאָך ניט געזען ווי עס דאַרף זיין. אַמאָליקע זקני החסידים פלעגן האָרעווען אויף יונגעלייט מער ווי זיי האָבן געהאָרעוועט אויף חסידות.
ב. דער אַלטער רבי האָט אויפגעטאָן אַז עס דאַרף זיין כלים. דער עיקר פון אַ כלי איז דער תוך, ניט דער אַרום2. די דפנות דאַרפן זיין דינע, זיי דאַרפן זיין שטאַרקע אָבער דינע דפנות.
הערות
עמודים המצטטים את אותם מקורות
עמוד זה אינו מצטט גמרא, ולכן אין לו עמודים מקושרים.