229
אאמו"ר הרה"ק דערציילן אַ סיפור אין אַ ענין פון עבודה.
אין שיר השירים האָט מען געלערנט דעם מאמר שיר השירים26. ער האָט דאַן גערעדט דעם חילוק פון זריעה און נטיעה; עס איז דאָ אַ אדם אַ בעל שכל, הגברת השכל על המדות27.
נטיעה ווערט נקלט אין אַ פנימיות, וואָס דאָס בריינגט אַ המשכה לדורי דורות.
אין דעם דאָזיקן מאמר28 איז דאָ אַ קליינע הגהה, וואָס דער רבי דער צמח צדק האָט געהערט פון כ"ק אדמו"ר הזקן, דער הפרש פון גלות מצרים ביז גלות זה האחרון, און פאַרוואָס דער גלות האחרון איז אין אַזאַ אריכות הזמן ווייל עס דאַרף זיין גילוי העצמות בפנימיות ע"י משיח.
* * *
דער אויבערשטער זאָל העלפן מען זאָל האָבן אַ הכנה טובה צו קבלת התורה בפנימיותו. וואָס הייסט בפנימיות אַז אַלעס וואָס די תורה הייסט טאָן אין קיום המצות זאָל מען טאָן מיט אַ חיות, מיט לעבן.
הערות
- 26. [לקו"ת שה"ש א, א ואילך].
- 27. אולי יש לבאר עפמשנ"ת בתורת שלום ס' השיחות ע' 182 [ובהוצאת תשי"ז ואילך — ע' 178 ואילך]. ועייג"כ בלקו"ת ס"פ בחוקותי ד"ה אסור לאדם שיטעום פ"ב. ד"ה האזינו (השלישי) פ"ז.
- 28. [לקו"ת שה"ש ב, ב. וראה גם מאמרי אדה"ז הנחות הר"פ ע' קמג. אוה"ת שה"ש ח"א ע' כ].
עמודים המצטטים את אותם מקורות
עמוד זה אינו מצטט גמרא, ולכן אין לו עמודים מקושרים.