228

טובה טאָן אַ אידן, זיין אַ משכיל, אַ חכם, אָבער ניט אויף טאָן אין עבודה¹⁸.

ער זאָגט דעם מענטשן: דו ביזט אַ שקרן, דו האַלסט דאָך ניט דערביי ווי קומסט דו שוין צו עבודת התפלה, דאָס איז שקר. וואָס צייטנווייז איז דאָס טאַקע אמת, אַ ווייטערדיקער אמת; אָבער מען דאַרף אים ענטפערן: מום שבך אל תאמר.

חסידים בכלל, תמימים בפרט און עובדים ביחוד; דאַרפן טאָן אין עבודת התפלה.

ריידען רעדט מען גאָר אַ סך, זאָל חאָטש זיין עפּעס אַ פועל.

ט. ווען איך האָב זוכה געווען צו זיין אין אה"ק תובב"א¹⁹ און צו זיין — אויף דעם ארץ ישראל חסידישאידישן אויסשפּראַך — באַ דעם רשב"י און די בעלי אידרא קדישא²⁰, האָב איך געהערט ווי מען זאָגט:

מירון איז אַ פרייליכער אהל²¹. ווען מען קומט קיין מירון ווערט מען באַ זיך שטאַרקער.

דאָרט האָב איך געהערט אַזאַ אויסשפּראַך:

רשב"י איז אַ פרייליכער רבי ער האָט גענומען²² אַלץ וואָס אידן פאַרפעלן — ח"ו — אין קיום התורה ומצות, אויף זיך²³.

עס שטייט²⁴ שמחנו כימות עניתנו, מיר האָבן שוין גענוג טועם געווען דעם טעם מרירות. מען האָט שוין אַמאָל געזאָגט אַז עס איז שוין דאָ אַ לאַנגער צעטיל פון כימות עניתנו, זאָל שוין זיין די התגלות.

עס ווערט שוין אַלץ נעהענטער, נאָר גייענדיק אויפן וועג פאַרשמירט מען זיך מיט נאַרישקייטן. דערפאַר דאַרף מען זיך אַרומוואַשן און אויך איבערבייטן די לבושים, אָבער מען ווערט אַלץ נעהענטער.

(אח"ז צוה לנגן "אַ פריילעכען פנימיות'דיקן ניגון").

י. ווען כ"ק אאמו"ר הרה"ק האָט מיט מיר אָנגעפאַנגען לערנען חסידות גלייך נאָך מיין בר מצוה איז דאָס געוועזן סידור און לקוטי תורה אין שיר השירים. די התחלה איז געווען דער מאמר אדם כי יקריב²⁵. דער מאמר בריינגט אַז מען איז מדדה, מען שפּרינגט אַוועק פון דעם אָרט וואו מען איז.

איך האָב שוין אַ סך מאָל דערציילט אַז פאַר יעדן לימוד פלעגט מיר כ"ק