150
מען האָט ניט דערגראָבן, און דענסטמאָל קומט מען צו, צו אהבת השם, אהבה עצמית, אהבתי אתכם אמר הוי'6, אַלעמען אָן חילוקים.
דאָס איז איינער פון די סיפורים — אומר כ"ק אדמו"ר שליט"א — וואָס דער טאַטע האָט דערציילט אין דעם זמן החתונה, בשבעת ימי המשתה, שהי' מספר אז בכל יום משבעת ימי המשתה איזה סיפור מהבעש"ט, המגיד, פון דעם אַלטן רבי'ן, מהצ"צ, ומאביו; און יעדען סיפור האָט ער — דער טאַטע — צוגעפירט צו אַ ענין און האָט דאָס מבאר געווען בארוכה.
דער טאַטע האָט דענסטמאָל געזאָגט: מען זאָגט "חסידות און מדות חסידות"; לכאורה וואָס מיינט מען "מדות חסידות"7, חסידות איז דאָך השכלה והשגה, טא וואָס איז "מדות חסידות", נאָר מוחין איז צוליב עבודה בפועל — האָלט האָבן אַ איש פשוט.
וסיים כ"ק אדמו"ר שליט"א: דער אויבערשטער זאָל ממלא זיין די דבר הברכה אין אריכות ימים און בריאות הנכונה. דער אויבערשטער זאָל געבן מען זאָל האָבן נחת פון אידן ברוחניות ובגשמיות, אידן זאָל זיין באמת גוט, אין גשמיות און אין רוחניות, מען זאָל זוכה זיין צו דעם גילוי ביאת המשיח בקרוב ממש.
הערות
- 6. מלאכי א, ב.
- 7. ראה גם שיחת ליל שש"פ שנה זו (לעיל ע' 117).
עמודים המצטטים את אותם מקורות
עמוד זה אינו מצטט גמרא, ולכן אין לו עמודים מקושרים.