145
איז ער אַ מציאות דבר וואָס איז נשמע צו אַ זולת. עס איז ניט גלייך ווי דער כח המחשבה, וואָס דער זולת ווייס מער ניט אַז ער איז פאַרטראַכט, אָבער וואָס ער טראַכט ווייס מען ניט.
אָבער נאָך אַלעם זיינען מחשבה דיבור ומעשה מער ניט ווי לבושי הנפש40, אָבער עולם אצילות איז עולם היחוד, וואָס אין משל אין אדם איז דאָס דער כח המשכיל להשכיל ולגלות שכליים עצמים.
כ. די גאַנצע אריכות וואָס דאָ איז אַרומגערעדט געוואָרען איז אַ קיצור'דיגע שמועס, וואָס באמת האָט מען געדאַרפט ריידען באריכות און מדגיש זיין דעם גרויסען היזק רוחני, וואָס די חסידישע בחורים און יונגעלייט האָבען, מצד דעם העדר שימת לב אויף עניני העדר העבודה, טאָן מיט זיך בכלל, און אויף העדר עבודת התפלה בפרט. חסידים בכלל און תמימים בפרט זאָלען עפענען זייערע אויערען און הערצער אויף הערען און דערהערען דעם קול חוצב בלהבת אש קדש פון הוד כ"ק אאמו"ר הרה"ק — זי"ע — אין קונטרס עץ החיים41 — קיץ רס"ד — בכלל און ביחוד די פרקים ל"ב ל"ג מיט דעם סיום התפלה והברכה, ובכחו וכחם של כ"ק אבותינו רבותינו הקדושים נצליח בעבודתינו כהוראת תורת החסידות אמן, כן יהי רצון.
כא. צוליב אַ זכרון פנימי, וועל איך איבערגעבען אַ ענין פנימי, וואָס הוד כ"ק אאמו"ר הרה"ק האָט מיט מיר גערעדט בעת איינעם פון די שפּאַצירגאַנגען.
נאָכדעם ווי ער האָט מיט מיר גערעדט ענינים שונים, האָט הוד כ"ק אאמו"ר הרה"ק גערעדט אַ ענין פנימי אין חסידות, וואָס איך קען און וויל אייך איבערגעבען, מיט דער האָפנונג, אַז איהר וועט דעם ענין פאַרשטעהן און דערפיהלען אין עבודה בפועל.
צוליב אַ סבה פנימית, ווי עס איז פאַרצייכענט אין מיין יומן, איז הוד כ"ק אאמו"ר הרה"ק דאַן געווען שטאַרק פנימיות'דיג אויפגעלייגט און האָט בארוכה מבאר געווען דעם ענין פון די שמות הוי' ואלקים, אַז שם הוי' איז גילוי און רחמים און שם אלקים איז העלם און דין. און דאַן געזאָגט אין זעהר אַ אויפגעלייגטען טאָן: אלקים יחננו ויברכנו, יאר פניו אתנו סלה. דאָ איז עפּעס ניט גלאַטיק, מען בעדאַרף דאָס זיך געבען גוט צו פאַרשטעהן, מיט אַ טיף פנימיות ברייטען און פרייען הסבר: ווי קומט צו שם אלקים, מדת הצמצום וההעלם, תחנונים און ברכות. שם אלקים איז דאָך מדת הדין והצמצום, היינט וואָס איז שייך צו בעטען אַ ברכה און רחמים באַ שם אלקים.
אלקים יחננו ויברכנו יאר פניו אתנו סלה, רעכענט ער דאָ מעלות אין שם אלקים: א) יחננו, נתינת חן. ב) ויברכנו, ער זאָל אונז בענטשען. ג) הארת פנים פון דעם שם אלקים. ד) אתנו סלה צו אונז און מיט אונז אַלעמאָל.
אָבער באמת, ווי תורת החסידות ערקלערט איז, אַז אַ ברכה דאַרף טאַקי קומען פון שם אלקים, וואָרום עס איז דאָך בראשית ברא אלקים, אַז די התהוות בפועל פון יש הגשמי איז דורך דעם שם אלקים, וואָס דורך די עבודה ובירור וזיכוך אין שם אלקים ווערט מען אַ כלי מקבל זיין דעם זהב הטהור42.
הערות
עמודים המצטטים את אותם מקורות
עמוד זה אינו מצטט גמרא, ולכן אין לו עמודים מקושרים.