114

איינצונעמען דעם נה"ב. וואָס דערפאַר האָט מען דאָך געזאָגט אַז חסידים זיינען קלוגע²⁵, וואָס דורך דער השכלה פון חסידות ווייסן זיי אוסצודרייען זיך פון די חכמה'לאַך פון נה"ב, אָבער השכלה אַליין איז דאָך גאָרניט.

הוד כ"ק אבותינו רבותינו האָבן מזהיר געווען אנ"ש אַז מען זאָל ניט הערן לימוד און חזרת מאמרי דא"ח פון אַ חסיד וואָס טוט ניט אין עבודה בכלל און עבודת התפלה בפרט²⁶.

תורת חסידות חב"ד איז אַ תורה שלימה וואָס בנינה און התגלותה איז אַ ציור שלם פון מוחין און מדות, כהכלל הידוע אַז מוחין זיינען מעורר און מגלה מדות. ד. ה. אַז מוחין זיינען נאָר אַ "צוליב זאַך"²⁷, ווייל דער עיקר איז דאָך מדות — אהבת ה' ויראתו ית'. אָבער להיות אַז די התעוררות און גילוי המדות קומט נאָר דורך דעם השגת המוח, דערום מוז מען האָבן אַ השגה אלקית. אָבער אַלע מוזן וויסן דעם אמת אַז דער עיקר ענין החסידות איז מדות טובות; און דער וואָס טוט ניט אין עניני עבודה, הן אין אריכות התפלה בהתעוררות המדות שבלב, און הן אין תיקון ובירור המדות בפועל, איז זיין נאָמען אַלס משכיל געוואָרן אין דער חסידות חב"ד וועלט אַ גנאי נאָמען: ער איז דאָך אַ משכיל!...

ט. ווי איך האָב שוין פיל מאָל דערציילט האָב איך אין מיינע קינדער יאָרן געהערט פיל סיפורים וועגן דעם לעבן און פירונג פון די חסידישע היימען.

צווישן די זקני חסידי חב"ד וואָס פלעגען קומען אין ליובאַוויטש להוד כ"ק אאמו"ר הרה"ק, זיינען געווען זקנים מופלגים וועלכע זיינען נאָך אין זייער קינדערהייט געפאָרן מיט זייער פאָטערס צו הוד כ"ק אדמו"ר האמצעי, און פלעגן דערציילן פערשידענע התעוררות און עבודה ווערטער.

החסיד הזקן ר' שמואל ברוך נ"ע וואַרשעווער⁸ האָט דערציילט אַז ער איז געווען אַ תלמיד ביי זיינעם אַן עלטער פעטער החסיד ר' ירחמיאל צבי, און אַז די זקני חסידי תלמידי הוד כ"ק רבינו הזקן הראשונים האָבן גע'חזר'ט איינע פון די ערשטע תורות וואָס זיי האָבן געהערט מהוד כ"ק רבינו הזקן ווען ער איז געקומען פון מעזריטש¹⁸.

אין יענעם מאמר האָט הוד כ"ק רבינו הזקן מבאר געווען באריכות — לויט די ווערטער מאמרים וואָס הוד כ"ק רבינו הזקן פלעגט זאָגן די ערשטע צייט קומענדיק פון מעזריטש — אַז תורה בכלל און תורת החסידות בפרט זאָל מען הערען נאָר פון דעם וואָס איז אַ עובד, פון דעם וואָס האָרעוועט אויף תיקון המדות. און אַז מען זאָל זיך היטן פון אַ חסידישן שקרן. דער וואָס איז אַ אומר דברי חסידות ואינו עושה.

חסידות בעדאַרף מען הערן נאָר פון אַ בעל עבודה; פון דעם וואָס איז אַ מאריך בתפלתו; פון דעם וואָס ליגט מבקר זיין מחשבותיו דיבוריו ומעשיו צי זיי זיינען ווי חסידות וויל האָבן. פון אַזאַ עובד זאָל מען הערן און איינהערין זיך און מגפף ומחבב זיין יעדן ווארט.

אך! ווי גליקלעך אין רוחניות ההשגה פון חסידות און אין הנהגה פון מדות