110

התועדות ברבים; און וואָס זיי האָבן מקבל געווען מאבותיהם.

די אַלע סיפורים וואָס חסידים דערציילען בשעת אַ פאַרבריינגען, מאַכן די גאָר גאָר יונגע בני ונכדי החסידים פאַר כלים טובים צו דרכי החסידות. און נוסף אויף דעם וואָס מען גיט איבער די דברי תורה און דרכי עבודת התפלה ודרכי החיים פון חסידים לדורותיהם. מאַכן אויך אָט די סיפורים דעם פאַרגאַנגענעם — ביי ניט חסידים — עבר פאַר אַ לעבעדיקן גייסטיקען הוה ביי חסידים.

מנהגי החסידים אין מחשבה דיבור ומעשה: מחשבה — איבערטראַכטן אַ דברי חסידות וואָס מען האָט זוכה געווען צו הערן ביים רבי'ן צום פאַרבריינגען, אָדער דעם ניגון13 וואָס מען האָט געזונגען ביי דעם יחידות ריקוד14. דיבור — איבערדערציילען די חסידישע סיפורים וואָס מען האָט געהערט. און מעשה — דער סדר הנהגה וואָס מען האָט געזען פון רבי'ן און זקני החסידים.

ג. מנהגי החסידים האָבן געמאַכט חסידים פאַר בעלי השכלה, בעלי ידיעה והשגה, און בעלי עבודה, ועל כולם בעלי הרגש, מיט אַ חיות עצמי וואָס איז העכער פון השכלה. השכלה איז אַ כח פון כוחות הנפש: אין כחות זיינען פאַראַן כוחות מתפשטים און כחות עצמיים; אַלע פאַרשטיין אַז עצמיים זיינען מופלאים פון מתפשטים, אָבער דאָס זיינען דאָך אויך כוחות. וואָס כוחות אין וועלכער מדריגות נעלות זיי זאַלען ניט זיין, זיינען זיי מער נישט ווי כוחות און ניט עצם הנפש.

אין נפש זיינען פאַראַן שכל און מדות. שכל איז כדי צו פאַרשטיין וואָס טוב און רע זיינען; מדות זיינען צו אַרויסבריינגען דעם טוב און דער רע אין פועל. ד. ה. אַז שכל איז מער ניט ווי דער פאַרשטאַנד וואָס איז טוב און וואָס איז רע, אָבער מדות בריינגען דעם טוב אָדער דעם רע ח"ו אין לעבן מיט אַ קאך. אין שכל איז הן דער טוב און הן דער רע אַ טויטער, אַ קאַלטער טוב און אַ קאַלטער רע; און מדות זיינען מיט אַ קאָכיגן חיות, דער טוב און רע פון מדות איז אַ לעבעדיקער.

אָט די עטלעכע ווערטער זיינען אַ הכשרה'דיקע עבודה הקדמה צו פאַרשטיין מיט אַ הבנה און חיות פנימית, אַן אַלטן, גאָר אַן אַלטן, עבודה וואָרט, וואָס חסידים הראשונים, תלמידי הוד כ"ק רבינו הזקן, האָבן מקבל געווען מהוד כ"ק רבינו הזקן ווען ער איז געקומען דעם ערשטען מאָל פון רבינו המגיד ממעזריטש.

ד. אַלע ווייסן וואָס מען האָט ביי פאַרשידענע זמני התועדות געהערט פון

הערות

  1. 13. "ניגון היחידות הוא בן חמש בבות. שתי בבות הראשונות בקול מתון ממושך, מעוררות התבוננות והתעמקות. בבא שלישית ורביעית מביעות תודה ותקוה בקול רך ובטוח, ובבא החמישית מבעת אומץ הרוח בקול עליז ומתרגש, המעורר תנועת רגל והגבהת הידים לפי דפיקת הרגלים כפי תנועת הניגון" (רשימת רבינו — "דברי ימי חיי אדמו"ר הזקן" (נדפס בספר התולדות אדמו"ר הזקן ח"ב ע' 559)). וראה גם שיחת יום ש"ק חוהמ"ס תש"ו (לעיל ע' 7). ספר השיחות תש"ג ע' 122.
  2. 14. "כן משפט הימים ההם, אשר כל הזוכה להיות אצל כ"ק אדמו"ר ביחידות הנה בצאתו מהקודש יוצא במחול" — רשימת אחד מחסידי אדמו"ר הצ"צ ב"התמים" חוברת ב ע' קכד [קכג, ב]. וראה רשימת רבינו שבהערה הקודמת (ספר התולדות שם ע' 558. 562). ספר השיחות תש"ב ע' 38. לקמן ע' 110. ע' 340. אגרות-קודש ח"ח ע' תק.

עמודים המצטטים את אותם מקורות

עמוד זה אינו מצטט גמרא, ולכן אין לו עמודים מקושרים.