105

אין פלוג זיינען דאָך די ווערטער "הרי זה" איבעריג, עס האָט געקענט שטעהן: וכל המרבה לספר ביצי"מ משובח. נאָר דער ענין איז: אין סיפור יצי"מ זיינען דאָך פאַראַן חלוקי דרגות פון ד' בנים חכם רשע תם שאינו יודע לשאול וואָס יעדין בעדאַרפמען געבין צו פאַרשטייען נאָך זאַיין פאַרשטאַנד פייאיקייט.

ח. וכל המרבה לספר, מלשון⁶ ספירות ובהירות⁷, אַז מען מאַכט איידעל און ליכטיג דעם יציאת מצרים, איז דאַמאָלסט אַ משובח'דיגער "זה", הרי "זה משובח".

ט. מעשה ברבי אליעזר ורבי יהושע ורבי אַלעזר בן עזריה ורבי עקיבא ורבי טרפון שהיו מסובים בבני ברק והיו מספרים ביציאת מצרים כל אותו הלילה עד שבאו תלמידיהם ואמרו להם רבותינו הגיע זמן קריאת שמע של שחרית.

עס איז אַ פאַיינע מסיבה⁸.

יעדער איינער פון זיי האָט עפּעס געהאַט וואָס צו זאָגין, און אַלע זאַיינען גיוועהן מסובים און מסובבים מיט זייערע תלמידים.

והיו מספרים ביציאת מצרים, מען האָט מספר גיועהן אין יציאת מצרים אין אופנים שונים, סיפור לשון מספר, סיפור לשון ספירות ובהירות⁹.

זיי אַלע זאַיינען גיוועהן גרויסע בני תורה אָבער זיי זיינען בעלי עבודה, זיי האָבן געוויזען זייערע תלמידים אַז הגם מ'איז אַ חכם און אַ מבין אין ידיעת התורה איז די מצוה מספר, גיין מאַכן ליכטיג דעם ענין פון תורה דורך עבודה פון קבלת עול.

זיי האָבן אויסגיפירט די עבודה פון סיפור מצרים ביז אַז באו תלמידיהם אויך פאַיינע גאונים און האָבן גיזאָגט רבותינו מיט אייער עבודה האָט איהר ממשיך גיועהן די ליכטיקייט פון קריאת שמע¹⁰.

י. אמר רבי אַלעזר בן עזריה הרי אני כבן שבעים שנה ולא זכיתי שתאמר יציאת מצרים בלילות עד שדרשה בן זומא שנאמר למען תזכור את יום צאתך מארץ מצרים כל ימי חייך ימי חייך הימים כל ימי חייך להביא הלילות וחכמים אומרים ימי חייך העולם הזה כל ימי חייך להביא לימות המשיח.

די¹¹ חכמים האָבען געגאַרט צו ימות המשיח.

עס זיינען דאָ אַזעלכע וואָס אפי' בזמן הגלות הערען זיי שוין דעם גילוי פון משיח, איז אדרבא האָבען זיי נאָך אַ גרעסערע תשוקה צו ביאת המשיח.

אַ עני קען ניט האָבען אַזאַ תשוקה צו געלד, ווי אַ עשיר וואָס האָט שוין אַמאָל פאַרזוכט אַ רייכען געשמאַקען באָרשט, איז ביי דעם עשיר די תשוקה צו רייכקייט גאָר באופן אחר. און דאָס איז וחכ"א "להביא לימות המשיח".