99

פורים תש"ז

א. (התחילו לנגן את הניגון1 של הר"מ זלאָטשעווער2 ואמר:) עס איז נאָך צו פרי, מ'דאַרף ניט איילען, איילעניש איז שלא בזמנו שלא במקומו. ביי אַ פנימי איז אַ דבר בעתו, ער טוט ניט אַן אַ הקדמה. צום דאַוונען איז פריער פאַראַן פאָרן דאַוונען. פאַרן דאַוונען איז די טבילה — ניט די טבילה המוכרחת נאָר טבילת טהרה3; איז דאָס איז נאָך אַ געזונטן שלאָף, און ווען איז אַ געזונטער שלאָף? ווען קודם השינה איז דאָ ק"ש שעל המטה; וואָס ביי ק"ש שעל המטה דאַרף זיין די הנחה אַז מאָרגן דאַרף זיין אַנדערש4. אפילו אין טוב אלקי דאַרף זיין די הנחה אַז מען דאַרף זיין מאָרגען אַנדערש, און נאָך דער הכנה איז דער שלאָפן גאָר אַן אַנדערער און דער דאַוונען איז אַן אַנדערער.

ב. דער אַלטער רבי איידער ער איז געפאָרען אין מעזריטש איז ער געווען אַ של"ה איד5, ער האָט שוין געהאַט אַרום זיך יונגעלייט בר דעת'ן אין נגלה און אין קבלה און האָבן געטאָן להתלמד אין עבודת החסידות.

ווען ער איז צוריקגעקומען פון מעזריטש, האָט דער אַלטער רבי געזאָגט6: אין מעזריטש האָב איך געלערנט וואָס אַ

הערות

  1. 1. ע"ד ניגון זה — ראה שיחת י"ז אלול תרנ"ז (הועתק בספר השיחות תש"ג ע' 169). שיחת י"ג תמוז תרצ"ב. ספר השיחות קיץ ה'ש"ת ע' 132. תש"א ע' 96. שיחת יום א' דחג הפסח תש"ח (לקמן ע' 202). וראה גם ספר השיחות תרצ"וה'ש"ת ע' 241. — תוי הניגון בספר הניגונים חלק א ניגון כב.
  2. 2. הצדיק ר' יחיאל מיכל (תפ"ו — תקמ"א) בן הצדיק ר' יצחק מדרוהוביטש.
  3. 3. ראה גם שיחת י"ט כסלו שנה זו סי"ז (לעיל ע' 96).
  4. 4. ראה לעיל שיחת יום א' דחג הסוכות תש"ו ס"ד (לעיל ע' 5). וש"נ.
  5. 5. ראה גם לקמן ע' 103. ע' 111. ע' 123. ע' 197. ע' 219. ע' 255. ע' 316. וראה בית רבי ח"א פ"א (א, ב).
  6. 6. עוד דברים שאמר או עשה כשחזר ממעזריטש — ראה לעיל ע' 23 הערה 7. וש"נ.

עמודים המצטטים את אותם מקורות

עמוד זה אינו מצטט גמרא, ולכן אין לו עמודים מקושרים.