60
ליל ש"ק שובה תש"ז
הרמ"ש שי' סיפר לכ"ק אדמו"ר שליט"א אודות סדר התהלוכה של בני הישיבה ואנ"ש שיחיו לתשליך. ואמר כ"ק אדמו"ר שליט"א: אַז מען קומט אין אַ נייע מדינה, נעמט מען אויף זיך אַ אחריות (אין הרבצת התורה), ועז"נ1 ואת ערובתם תקח.
דער טאַטע האָט אַמאָל פאַרבראַכט שמחת תורה (כנראה בשנים הראשונים לנשיאותו) האָט ער דאַמאָלסט געטייטשט: ואת ערובתם תקח, ערובתם מלשון עריבות, די זיסקייט, אַז אַ נשמה איז יורד למטה ומתלבשת בגוף און נעמט אויף זיך דעם עול תורה ומצות, ניט נאָר אָפּהיטען בדברים האסורים, נאָר אויך לקדש עצמו במותר לך2, איז דאָס אַ גרויסער עול, איז דאָס זייער זיס למעלה. ואז דיבר ההפרש בין חסיד חב"ד לחסיד פולין3: אַ חב"ד חסיד, אַ מלמד, אַ גרויסער אָרימאַן גייט אויף יו"ט צום רבי'ן אין ליובאַוויטש, גייט צו פוס און קומט אַ פאַרמאַטערטער און אַ הונגעריגער, שטופּט זיך צו חסידות, הערן דעם מאמר פון רבי'ן, און אין מאמר רייבט מען אים אויך, קומט נאָכדעם צוריק אַהיים, גייט אַרויס די בעל הבית'טע און שרייט: זעט אַ הפקר יונג, לאָזט איבער די ווייב און קינדער און אַליין גייט ער אַוועק צום רבי'ן, האָט ער ניט קיין עוה"ז און ניט קיין
הערות
- 1. שמואלא יז, יח.
- 2. ראה יבמות כ, א. ספרי ראה יד, כא. חרדים סוף חלק מ"ע מה"ת. תניא ספכ"ז. פ"ל (לט, א). קונטרס ומעין מאמר א פ"א ובהערה שם (ע' 137).
- 3. ראה שיחת ש"פ ראה ה'שי"ת.
עמודים המצטטים את אותם מקורות
מקורות הגמרא שבעמוד זה נפוצים מדי או ייחודיים לו, ולכן אין לו עמודים מקושרים.