55

לא אמר לו כ"ק אאמו"ר להפסיק התענית, ורק שיתנהג בסדר בשינה, שלא הי' מדייק בזה, ועוד דברים, ובכניסת הש"ק אמר לו כ"ק אאמו"ר שיתפלל ערבית, והזהירו שישתה הרבה, צונן וחמין).

ב. כ"ק אדמו"ר שליט"א התאונן שמרגיש חלישות, אפיסת כח כפשוטו. ואמר: אין חדש אלול דאַרף מען דאָך ווערן אַ אַנדערער, כידוע פתגמו של החסיד הרג"ד³ בעת התוועדותו עם החסידים, שהי' מסיים: נו, מען דאַרף דאָך ווערן גאָר אַ אַנדערער⁴.

והמשיך דיבורו הק': מען דאַרף זיין געזונט מיט בריאות הגוף, גוף בריא. כ"ק אאמו"ר אמר פעם, אַז חכמה דאצילות איז מקנא אַ נשמה ווי זי איז יורד און באַלעבט אַ גוף בריא; די השגה וואָס חכמה דאצילות איז משיג, קאָן זי אָבער ניט האָבן דאָס וואָס אַ נשמה קאָן האָבן דורך ירידתה בגוף⁵. ובקשני למסור פ"ש להתמימים, אַ אלול'דיקן גרוס. מען דאַרף אַז תלמידי התמימים משאַנחאי⁶, זאָלן משפיע זיין אויף די היגע תמימים אַז מען זאָל לערנען חסידות ווי מען בעדאַרף צו לערנען.

ג. כ"ק אדמו"ר שליט"א ממשיך לספר: שכ"ק אאמו"ר הי' מספר לו הרבה סיפורים לבד מה שסיפר ברבים, הי' מספר לו ביחידות הרבה סיפורים. ושמע פעם מכ"ק אאמו"ר, אַז עצמות האָט געשוואָרען, אַז צו אַ משכיל זאָל ער זיך ניט מתגלה זיין, נאָר דורך עבודה, מיט דעם לימוד החסידות בעבודה, איז זיך מתגלה עצמותו. ופעם אמר כ"ק אאמו"ר אַז אַ משכיל איז מורד אין עצמות (ומבאר כ"ק אדמו"ר שליט"א, שמורד גרוע מפוגם, מורד הוא ענין של זדון)⁷.

ד. וממשיך כ"ק אדמו"ר שליט"א: שבור הנני על אודות ירידת המצב בהוה. ומספר: פעם יצא כ"ק אדמו"ר הזקן ואמר בניגון הידוע, "אני לדודי", אַז דער "אני" גיט זיך איבער צו דעם "דודי" איז "ודודי לי"⁸. ובזה הדיבור האָט ער דורכגעברענט די מדות פון די וואָס האָבן געהערט; עס איז געבליבען מדות וואָס דערהערען שכל, וויילע מדות דאַרפן דאָך זיין, אָבער זיי דאַרפן זיין שכליים. וזה המאמר הנ"ל ישנו באריכות גדולה בכתבי כ"ק אדמו"ר האמצעי.

ה. כ"ק אדמו"ר שליט"א הואיל להמשיך: בכלל יש אצלי אוצרות פון רשימות ושיחות מכ"ק רבוה"ק שנאמרו ביחיד וברבים, שצריכים לגלותם ולהוציאם.

ו. עס איז געווען אַ זמן ביי חסידים, שזה שלא למד חסידות בשביל להתפלל לא הרשו לו לשמוע חזרה.

כשהי'⁹ כ"ק אאמו"ר בגיל 17 או 18 שנה, הי' מאריך ביותר בתפלה, ואחר התפלה פלעגט ער בלייבען אָן כחות,