44

האָט מייקר געווען אַ סיפור מער ווי אַ מאמר חסידות).

יענעם דאָנערשטאָג ביינאַכט האָט דער טאַטע פאַרבראַכט און האָט געזאָגט: איך האָב משעבד געווען מיין צייט צום טאַטן דעם רבי'ן

— אַמאָל פלעגט ער זאָגן: דעם טאַטן דעם רבי'ן, און אַמאָל פלעגט ער זאָגן: דעם רבי'ן דעם טאַטן (הכוונה צו די תורה ששמע ממנו) —

איך האָב געמיינט אַז איך האָב געמאַכט אַ גוטן אויסבייט⁵, איך בין מוחל... אַז מ'נעמט אַ ענין פון מוחין, דאַרף מען אַליין האָבן אַ חיות אין דעם, אָבער אַז מען הערט אַ סיפור גיט מען חיות.

וסיפר אַז כ"ק אאמו"ר נ"ע: אַז ווען מען האָט דעם רבי'ן (אדמו"ר הזקן נ"ע) מגלה געווען אין מעזריטש, ווער ער איז, האָט ער אָנגעהויבען טאָן, און האָט זיך מתגלה געווען אין נגינה⁶.

דאַמאָלסט האָט דער טאַטע געזאָגט, אַז עס איז דאָ ג' אופנים אין ניגונים: אַ ניגון וואָס מען זינגט אין דאַוונען, אַ ניגון וואָס מאַכט דאַוונען און אַ ניגון וואָס מאַכט אַ דאַוונער.

דער טאַטע האָט דאַמאָלסט דערציילט, אַז שבועות תר"מ האָט דער זיידע (אדמו"ר מהר"ש נ"ע) געזאָגט דעם טאַטען: ברי לי אַז דו וועסט האָבן אַ זון.

אַז דער אַלטער רבי איז געקומען פון מעזריטש⁷ און איז נאָכדעם געווען אין מינסק; האָט מען אים געפרעגט: וואָס האָט איר דאָרט מקבל געווען פאַר אַ חידוש אין תורה?

האָט ער זיי געענטפערט: וואָס מען האָט געקענט אויפטאָן אין תורה — האָט מען אויפגעטאָן, נאָר איר וועט אין דעם קיין טעם ניט האָבען. אָבער, ניט נאָר האָט מען אויפגעטאָן אין תורה, נאָר מען האָט געלערנט ווי מכבד זיין אַ בן תורה, און ווער איז אַ בן תורה, אַ איש פשוט⁸.

דער טאַטע האָט אַמאָל געפרעגט דעם זיידן מהר"ש: וואָס איז דער ענין פון פשיטות העצמות, עצמות איז דאָך פשוט. האָט אים דער זיידע מהר"ש געענטפערט: עצמות איז פשוט, אָבער עצמות פילט מעלת העצמות, פשיטת העצמות מיינט דער עצם אַליין. האָט דער טאַטע דערציילט, אַז מיט דעם וואָרט האָט ער געדאַווענט אַ משך זמן רב.

דער טאַטע איז דאָך געווען אַ רבי, דאָס וואָס מען האָט יעצט דערציילט איז דאָס דער טאַטע ווי ער איז געשטאַנען בדרגת חסיד.

איך האָב דאַמאָלסט געהערט אַ סאַך הויכע ענינים פון טאַטן אָבער איך האָב נאָך ניט געקענט אַלץ פאַרשטיין וואָס איך האָב געהערט, וואָס קען אַ צען יאָריג קינד פאַרשטיין.

ב. דער טאַטע האָט אַמאָל געזאָגט אין אַ פאַרבריינגען שבועות: "וכל העם רואים את הקולות וגו'"⁹, אין מתן תורה איז געווען רואים את הנשמע ושומעים