15

להצ"צ וסיפרה לו, ואמר: נח איז נישט קיין צייט, ס'איז אַ דוכט. ש"ק לך לך, אמר מאמר¹¹ המדבר אודות חילוק שבין אברהם ובין יצחק, אברהם הי' התעוררות על ההמשכה וע"י יצחק נמשכה אור הגילוי גם בעולמות. אח"כ אמר: איך האָב זיך מחי' גיווען, בעסער וואָלט געווען אברהם אָבער דאָס איז שוין אויך גוט, עס וועט זיין אַ געזונטער קינד אָבער דער ברית וועט נישט זיין בזמנו¹².

(שאלה: אם נולד בשבת, וענה כ"ק אדמו"ר שליט"א) ניין, אין מיט'ן וואָך¹³.

ב. אאמו"ר נ"ע לא הי' בוכה הרבה, און ער פלעגט שמייכלען, ווען ער פלעגט זען ליכטיקייט פלעגט ער לאַכען און שמייכלען. וסיפרה זאת הרבנית רבקה לאדמו"ר מוהר"ש ואמרה: ער איז אַ געבאָרענער חסיד, אַ ביטול'דיגער. וסיפר מהר"ש לאדמו"ר הצ"צ, ואמר: איר מאַכט אַ טעות, ער איז נישט קיין געבאָרענער חסיד, ער איז אַ געבאָרענער רבי¹⁴.

כשהי' בן שלש או ארבע, שאל פעם את אחותו דבורה לאה¹⁵ איזה ברכה לעשות על איזה מאכל, ואח"כ נודע לו שהי' טעות, ובכה ואמר כי ישאל את אביו תיקון על זאת, וצחקה אחותו ואמרה עס איז אַ קלייניקייט, ואמר: ס'איז שוין גאָר ניט קיין קלייניקייט¹⁶, ומאז לא דיבר עמה.

ג. כ"ק אאמו"ר נ"ע האָט ניט גיהאַלטען פון לימוד ריבוי חסידות נאָר אפי' ווינציג נאָר דורכגעאַרבעט¹⁷, דאַוונען מיט דעם. די הזלה מלמעלה, איז אַ טראָפּען מלמעלה מער ווי אַ עמער מלמטה.

הי' איש ממיקולענע שהי' מאריך בתפלתו בכ"י אפילו ביום א' וד' שהיו ימי השוק. ואמר עליו כ"ק אאמו"ר נ"ע: מלאכים זיינען מקנא זיין דאַוונען, ספירות עליונות האָבען ניט אַזאַ ליכטיקייט ווי עס ווערט פון זיין דאַוונען ווען עס איז עולה למעלה.

פ"א שאל הרי"מ מפּאָלטאַווע¹⁸: ווי קומט מען צום אמת אין דאַוונען. וענה כ"ק אאמו"ר נ"ע: ווי קומט מען נישט צו צום אמת אין דאַוונען, אַז מען דאַווענט קומט מען צום אמת, אַז מען קומט נישט צום אמת איז אַ סימן אַז מען דאַווענט נישט.

ד. כ"ק אאמו"ר נ"ע איז געווען אַ צובראָכענער. ער איז געווען אַ צובראָכענער אין אינעווייניג, און פון אויסווייניג פלעגט מען נישט דערקענען. ער פלעגט וועלען אַז מען זאָל נישט מכיר זיין די צובראָכענקייט פון אויסווייניג¹⁹.