4

הערט אָט דאָס וואָס מען דערציילט, אָבער אַ אזן מלין תבחן⁵ איז צו דערהערן ווי מען דערציילט⁶.

דער חילוק פון הערן וואָס מען דערציילט און הערן ווי מען דערציילט איז, אַז אין הערן וואָס מען דערציילט הערט מען דעם גוף הסיפור און אין הערן ווי מען דערציילט הערט מען די נשמה פון דעם סיפור.

אויף צו האָבן אַ אזן שומעת באַדאַרף מען אויך האָבן אַ ריבוי יגיעה און בפרט אויף צו האָבן אַ אזן מילין תבחן באַדאַרף מען אַ רצון פנימי און אַ עונג אין דער יגיעה אויף צו דערהערן אָט דאָס וואָס מען הערט.

ה. דער מיטעלער רבי האָט דערציילט, אַז החסיד ר' פנחס שקלאָווער⁷ האָט איהם דערציילט דעם וואָרט וואָס דער אַלטער רבי האָט געזאָגט אין שקלאָוו, דורכפאָרענדיק פון מעזריטש אין יאָר תקל"א⁸:

עס איז אַ סך גרינגער פועל צו זיין מוחין דגדלות אויף מחדש זיין אין תורה, ווי פועל זיין דעם תיקון המדות.

און האָט מסיים געווען: פאָרט אין מעזריטש וועט איר מקבל זיין דעם סדר עבודה ווי מען מאַכט אַז די מדות זאָלען זיין ווי על פי התורה איז, דעמאָלט וועט מען דערהערן דעם אור פנימי וואָס איז מאיר אין גליא שבתורה.

ו. דער עלטער זיידע, דער רבי צמח צדק, האָט געזאָגט דעם זיידען, דעם רבי'ן מהר"ש נ"ע:

ביי דעם זיידן — כ"ק אדמו"ר הזקן — איז געווען דער עיקר עבודת הלב, ביי דעם שווער — כ"ק אדמו"ר האמצעי — איז געווען דער עיקר עבודת המוח⁹.

דער טאַטע האָט מיר דערציילט אויף יחידות, אלול תרנ"ט, וואָס דער זיידע, דער רבי מהר"ש, האָט געהערט פון זיין פאָטער, אדמו"ר צמח צדק, וואָס ער האָט געהערט פון זיין זיידן אדמו"ר הזקן פאַר זיין ברמצוה¹⁰.

פאַר בר מצוה האָט אים דער אַלטער רבי אַריינגערופן און האָט אים געזאָגט:

אין אהבת השם זיינען פאַראַן שלשה אופני אהבה: בכל לבבך, בכל נפשך ובכל מאדך¹¹. בכל לבבך איז פאַראַן ביי אַלע אידן; בכל נפשך איז פאַראַן ביי מביני מדע; ובכל מאדך איז ביי דעם וואָס האָט מסירת נפש אויף מקנה צו זיין אין אַ אידען אַ מדה טובה.