205
דער תכלית פון עבודה איז, דער תיקון און העלאת פון מדות טובות, וואָס איז דורך שכל אלקי, דער שכל פון תורה און מצוות.
דער שכל פון תורה און מצות, זיי ביידע צוזאַמען זיינען אַ קאָפ מיט אַ גוף, שכל אלקי פועלט אויף די מדות אַז די מדות זאָלן זיין עפ"י השכל, און מיט דעם אור פון שכל אלקי דאַרף מען דערלייכטן דעם כללות המהות פון דעם מענטשן, און יעמולט פועלט דער שכל אַ חלישות אין מדות כנ"ל. דער שכל אלקי קילט אָפּ דעם כללותדיקן ברען און קאָך פון מדות, און יעמולט הויבט זיך אָן די עבודה פון שבירת המדות און בירור המדות. וואָס פריער דאַרף מען צו ברעכן, דעם ברעכן דאַרף מען אויך מיט שכל, דאָס הייסט עפ"י התורה. תעניתים וסיגופים דאַרף זיין ווי עפ"י התורה כמ"ש בספרי תיקוני תשובה (באופן שלא יזיק ח"ו לבריאות גופו)12 און אַז מיא צוברעכט, איז דעם רע הגמור כנ"ל דאַרף זיין דער ובערת הרע כנ"ל, און די גוטע וואָס ליגט אין די ניט גוטע דאַרף מען דאָס גוט אויסקלייבן שהוא בירור המדות און אויסרייניקן, און יעמולט קאָן מען פון דעם מאַכן מדות טובות שזהו תיקון המדות, ומאז והלאה הוא בעבודה דפעולת המדות וחיות המדות וכנ"ל.
דאָס אַלץ איז די עבודה דכל השנה, די יגיעה אין ידיעה והשגה, און די עבודה אין פעולת וחיות המדות, אָבער פורים איז די עבודה אין דלא ידעי, דורך שמחת פורים. דאָס הייסט אזוי, אַז דאָס איז אַ דבר ברור, קלאָר פאַר אַלעמען, אַז המן איז ארור און מרדכי איז ברוך, אַלע ווייסן און אַלע דאַרפן וויסן אַז די וואָס שטערן אידן פון מקיים זיין תורה ומצות זיינען ארורים, און די וואָס העלפן אידן צו מקיים זיין תורה ומצות זיינען ברוכים.
פורים איז דאָס, וואָס עס איז גאָר קיין המן ניטאָ, דאָס הייסט אַזוי, הגם עוה"ז הוא עולם היותר שפל שהוא גשמי ורשעים גוברים בו13, והחשך יכסה ארץ14, ורבו המניעות ועיכובים על לימוד התורה ועבודה שבלב וקיום המצוות, אך לאחר כל זה באיי זיך אין חדר דערהערט מען דעם אמת, אַז מיא וויל באמת העלפט השי"ת אַז עס איז ניטאָ קיין מניעות ועיכובים, און דורך שמחת פורים קומט מען צו לא ידעי.
פורים הוא מדרי' גבוה, וכמבואר בתורה אור15, דיום כפורים הוא כפורים16 ששניהם במדריגה אחת, יסוד אבא, ואנו רואים במוחש דביום כפור הנה כל אחד מישראל הוא באופן אחר לגמרי, אָבער מיא איז דאָך ניט אין דעם מדריגת יום כפור וואָס לפני הוי' תטהרו17, אמת אַז עצומו של יום מכפר18, און אַלע אידן שמקיימים מצות יוכ"פ בתענית וסיגופים זיינען אין דער מדריגה פון יום כפור און עס איז אויך די מדריגה פון לפני הוי' תטהרו, אָבער דאָס איז אַלץ אין מדרי' פון נר"ן ח"י. אָבער פורים קאָנען אַלע זיין אין מדריגת פורים בפועל בגופם ממש.
פורים איז דער ענין פון מסירת נפש
הערות
עמודים המצטטים את אותם מקורות
עמוד זה אינו מצטט גמרא, ולכן אין לו עמודים מקושרים.