152
הכנעה ושפלות אַליין דאַרף האָבן אַ הקדמה והכנה דאָס הייסט אַז מיא זאָל צוא קומען צוא הכנעה ושפלות אמיתי דאַרף מען האָבן אַ הקדמה והכנה לזה וכידוע בענין קריאת שמע שעל המטה ותיקון חצות. אָבער על כל פנים די פשוטע הכנה פון הכנעה ושפלות דאָס הייסט אַ קצת התבוננות לכל הפחות אין די עטלעכע ווערטער, מי הוא המתפלל ולפני מי הוא מתפלל, וואָס די התבוננות וואָלט אויך פועל גיווען אַ קצת חיות אין דאַוונען אָבער אַז קודם התפילה רעט מען, און ריידנדיק פאַר הערט מען אַ אמן, אַ אמן יהא שמי' רבא, אַ ברכו פון קריאת התורה, איז דאָס גאָר אַ היפוך לגמרי פון דעם ענין פון דאַוונען במילא אַז ער שטעלט זיך דאַוונען דאַווענט זיך ניט, נאָר ער מיינט אַז דאָס איז עבודה און אַז דאָס איז אַ חסיד.
עבודה שבלב כפי שקבלתי הוא, אין האַרצן און מיטן האַרצן, עס שטייט אין פסוק4 ולעבדו בכל לבבכם, זאָגט די גמרא5 איזו היא עבודה שבלב הוי אומר זו תפלה. תורה שבכתב און תורה שבעל פה איז חכמה און בינה, תורה שבכתב איז חכמה, תורה שבעל פה איז בינה6.
מיר זאָגן אין ברכת המזון ועל תורתך שלמדתנו, שטייט אין חסידות7 בשם כוונת האר"י ז"ל8, ועל תורתך כמו שהיא באצילות שלמדתנו בעולם הבריאה9, חכמה איז אַ נקודה, די נקודה פון השכלה, בינה איז אורך ורוחב התפשטות פון השגה, דערפאַר איז ספירת החכמה הייסט מעין, אַ מעין איז נובע טיפּין טיפּין, און ספירת הבינה הייסט נהר.
איז תורה שבכתב וואָס דאָס איז ספירת החכמה זאָגט ולעבדו בכל לבבכם, און תורה שבעל פה וואָס דאָס איז ספירת הבינה שמבאר נקודת החכמה זאָגט איזו היא עבודה שבלב, וואָס הייסט אַ עבודה וואָס זי איז אין האַרצן און מיט האַרץ הוי אומר זו תפלה.
די עבודה פון דאַוונען איז אין האַרצן און מיטן האַרצן10, דאָס הייסט אז מיא דאַוונט ווי עס בעדאַרף זיין, איז נאָכן דאוונען, אין די אַלע הנהגות פון טאָג דאָ אַ רושם פון דעם דאַוונען, די כוונה איז אַז מיא דאַוונט מיטן האַרצן איז נאָכדעם דער גאַנצער טאָג גאָר אַ
הערות
- 4. עקב יא, יג.
- 5. תענית שם.
- 6. לקו"ת דרושים לשמע"צ פה, ב. ובכ"מ.
- 7. ראה הערות 98.
- 8. כן הוא בכ"מ בדא"ח דאיתא בכתבי האריז"ל בפירוש "ועל תורתך שלמדתנו" — ראה סה"מ תרע"ח ע' תלה. תרפ"ט ע' 153. ה'ש"ת ע' 68. וראה בהמצויין בהערה הבאה. ועוד. ובהערת כ"ק אדמו"ר בסה"מ ה'ש"ת שם: ואולי הכוונה שע"פ כתהאריז"ל מובן שזהו פי' ועל תורתך שלמדתנו. — וראה ל"ת להאריז"ל ר"פ בראשית. סי' האריז"ל ושער הכוונות בפי' ונתן לנו תורת אמת. לקו"ת סד"ה להבין מ"ש ביום השמע"צ [פא, ד]. — להעיר מהקדמת התיקונים (ד, ב): ואית אורייתא דבריאה ואורייתא דאצילות. וראה קונטרס שבסו"ס אמת ליעקב שאלה מם.
- 9. ראה לקו"ת עקב יז, ב. אוה"ת תשא ע' א'תתקע. סה"מ תרכ"ז ע' קנד. תרל"ד ע' רעח.
- 10. ראה גם סה"מ ה'ש"ת ס"ע 66.
עמודים המצטטים את אותם מקורות
עמוד זה אינו מצטט גמרא, ולכן אין לו עמודים מקושרים.