45

הייסט, כאָטש מצד הגילוים וועט ער זיין שלא כדבעי, אָבער אַ מאמין באלקי ישראל וועט ער בלייבן.

* * *

(ואמר למלמד א'):

ער זאָל לערנען מיט די קינדער, אַז זיי זאָלן וויסן אַז דאָס איז אותיות שבהם ניתנה התורה⁶⁴. דאָס הייסט דאָס איז די אותיות פון די עשרת הדברות, ניט פון די עשרה מאמרות, און מיט דעם וועסטו אים מאַכן פאַר אַ מאמין באלקי ישראל.

וואָס אַ שוחט איז אַן עמוד וואָס דאַרף מאַכן חדרים, תלמוד תורות, ישיבות וכדומה, ואם יש מניעות ועיכובים, כמו ההגבלות זמנים דזמני השחיטה, פשוט צריכים השובי"ם לעשות בקשה כו', כי צריכים זמן על קבלת עול מלכות שמים, או באופן אחר. אָבער די זאַך דאַרף שטאַרק אַרן.

* * *

ואז מחשבה טובה הקב"ה מצרפה למעשה⁶⁵. דהפירוש "מצרפה" ער לייטערט זי אויס שתהי' מאירה גם במעשה הטוב. והוא כמו שלפעמים א' קם בבקר ואומר מודה אני וברכות השחר ומחליט במחשבתו להתעסק בתורה ותפלה, והולך לבית המדרש להתפלל, און אַז ער גייט אַרויס אויפן גאַס, איז עפּעס ניט אַזוי ווי פריער, עס איז עפּעס פאַרכמאַרעט⁶⁶. דאָס איז במחשבה. און נאָכדעם קומט אַראָפּ בדיבור, היינו, עס באַגעגנט אים אַ צווייטער און פרעגט אים: וואָס איז דיר, זעסט אויס אַזוי פאַרכמאַרעט, איז שוין אַ דיבור אויך. איז כאָטש די החלטה איז געווען לטוב אָבער די מחשבה ודיבור איז שוין אַזוי. ויש עוד אחד שמחליט לפועל, ואחר כך יוצא לחוץ זעט ער אַלץ אַזוי לעבעדיק, ובא אצלו ההחלטה בפועל טוב.

* * *

יג. אמר שינגנו וירקדו וישחקו הנערים, אַז מען זאָל ווערן אַ טפח⁶⁷ העכער פון דער ערד.

ושאל אחד איך הוא?

והשיב כ"ק אדמו"ר: ע"י עבודה כמו בהנחת תפילין וכדומה, לחכות על קיום המצוות, אתרוג לקום בבוקר בהשכמה, והיינו ע"י עבודה בפועל נעשים טפח העכער.

ושאל השואל האם ע"י זה נעשים אַ טפח העכער הלא אין מרגישים את זה?

והשיב: ישנם ענינים שבאים בהרגש אח"כ, לא בעת שרוצה להרגיש, רק שנרגש ממילא אח"כ.

ושאל הנ"ל שצריכים לבטל הרצון וא"כ איז ער ניטאָ.

והשיב: דער ענין וואָס ער איז ניטאָ דערהערט דאָס ניט די פלייש. הגוף לכשנזדכך דערהערט ער אַז דער עיקר איז אלקות, אָבער ער בלייבט במציאות של בשר, ואדרבה הוא חי מזה.

פאַראַן דער ענין פון "כלתה נפשי"⁶⁸ און פאַראַן דער ענין פון "כלה שארי ולבבי"⁶⁹. דאָס איז צוויי מדריגות