12
שנאמר2 אך בצלם יתהלך איש, איז ממילא אַז מען זאָגט דברי הרב וכמו"כ אַז מ'זאָגט אַ ניגון וואָס איז מכוון עפ"י הכוונה איז דעמולט כאלו בעל השמועה עומד לפניו3.
דעם רבי'נס ניגון3 זיינען די זיידעס נזהר געווען צו זינגען נאָר אין זמנים מיוחדים4: ר"ה, חודש אלול, אויף אַ ברית, אויף אַ חתונה און אַ בר מצוה וואָס איז זמני שמחה, י"ט כסלו האָט דער טאַטע געזאָגט איז ר"ה צו דעם ניגון.
בשנת תרס"ג5 האָט דער טאַטע אונז צוגערופן און האָט אונז געלערנט דעם ניגון און האָט אים פאַרטייטשט, און האָט געזאָגט אַז אין דעם ניגון איז פאַראַן פיר פאַלען כנגד ד' עולמות און באַ יעדער פאַל איז פאַראַן אַ אָפּהאַלט אַ אָ?זאַץ6, אַזוי איז דער ענין עלי' אָט ווי איינער גייט אַז ער וויל גיין העכער מוז זיין דער צוריק האַלט.
דער טאַטע האָט מנהיג געווען צו זינגען דעם ניגון אויך פורים און שמח"ת, איז זאָל מען זינגען יעצט דעם ניגון און יעדערער זאָל זיך מעורר זיין כפי חפצו און דער אויבערשטער זאָל העלפן.
[ושרו את הניגון הידוע של אדמו"ר הזקן. בבא האחרונה שרו עשר פעמים כי כן צוה כ"ק אדמו"ר. גם הוא שר את הניגון בדביקות נפלאה ובבכי' רבה].
אח"כ אמר אחד מהמסובים אל התמימים שיקחו משקה. ואמר כ"ק אדמו"ר: באמת קומט זיי משקה, וואָרום כל העולם הזה איז משועבד לבעלי תורה, וואָרום אם בחקתי תלכו גו' ונתתי גשמיכם בעתם7, ע"פ פשוט איז ווייל ע"י הגשמים איז דאָך די צמיחה פון כל מיני צמחים8, נאָר גשמים איז אויך כל מיני גשמיות8, איז דאָך אם בחקתי תלכו ונתתי גשמיכם כו' די גאַנצע גשמיות איז משועבד לבני תורה, וואָרום הקב"ה נק' חתן ונש"י נק' כלה9 ובעת מתן תורה האָט דער אויבערשטער מקדש געווען את ישראל10, קידושין דאַרף דאָך זיין ע"י טבעת קידושין11, אַ זאַך וואָס מיט דעם איז מען מקדש וואָס דאָס איז כל עניני עולם הזה12, נאָר זיי דאַרפן ניט נעמען, ווארום יעקב האָט זיך צעטיילט מיט די עולמות ועשו נטל עולם הזה13,
הערות
- 2. תהלים לט, ז.
- 3. ראה שיחת כ' כסלו תרצ"ב. שיחת כ' כסלו תרצ"ד סעיף ה. ספר השיחות תרצ"ו — חורף ה'ש"ת ע' 90. תש"ב ע' 138. אגרותקודש ח"ב ע' רי.
- 3. הניגון בן ד' בבות. ראה תוי הניגון בספר הניגונים חלק א ע' 21.
- 4. שיחת כ' כסלו תרצ"ד שם. אגרותקודש ח"ג ע' שפב.
- 5. יט כסלו תרס"ג — ראה ספר השיחות תורת שלום ע' 23 ואילך. ובאריכות יותר — אגרותקודש ח"ב ע' רי ואילך. וראה גם שיחת כ כסלו תרצ"ד שם. חג השבועות תרצ"ד סעיף טו. ספר השיחות תרצ"ו — חורף ה'ש"ת ע' 90. קיץ ה'ש"ת ע' 159.
- 6. פסקה, סעיף.
- 7. ר"פ בחוקותי (כו, גד).
- 8. ראה רמב"ן עה"ת שם, ד.
- 9. ראה מכילתא ופרש"י יתרו יט, יז. וראה לקו"ת ברכה צד, רע"א.
- 10. ראה במדב"ר פי"ב, ח. וראה אוה"ת שה"ש ח"ב ע' שפז. סה"מ תרנ"ט ע' רג.
- 11. ראה רמ"א אה"ע ר"ס כז. וראה לקו"ת ברכה שם.
- 12. ראה אגרותקודש ח"ה ע' רעז (הועתק ב"היום יום" כח תשרי).
- 13. ראה ילקוט שמעוני ופרש"י תולדות כה, כב.
עמודים המצטטים את אותם מקורות
עמוד זה אינו מצטט גמרא, ולכן אין לו עמודים מקושרים.