11

י. [ענה לאחד מהמסובים על דבריו:] אין יעדער אידן איז פאַראַן אַ עשירות גדולה¹⁸ נאָר מען דאַרף אים אַרויס מאָנען ביז עס ווערט נתגלה.

יא. אח"כ אמר לרז"ש שיאמר לחיים, ואמר: זלמן דערמאָן זיך אויף אַמאָליקע יאָרן ווי דו ביסט געשטאנען אין חדר קטן פון קליינעם זאַל¹⁹ דער טיש איבער גידעקט מיט אַ זיידענע טישטוך אַ צעריסענע, איך פלעג דאַרפן ברענגען די ידיעות דעם טאַטן.

ואמר הרז"ש: אַז מען דערמאָנט זיך היינט אויף יענע יאָרן דערמאָנט מען זיך אַז מען איז געוועזן דאַמאָלסט אין ג"ע און היינט איז מען אין עוה"ז. ואמר כ"ק אדמו"ר: מען קען זיך היינט אויך אריין שטעלן אין ג"ע, דער ציור במחשבה איז דאָך געבליבן, אַזוי איז אַלץ אָפּגעברענט געוואָרן אָבער אין מחשבה איז אַלץ גאַנץ, קען מען זיך היינט אויך אַריין שטעלן אין ג"ע.

ואמר הרז"ש : עס דאַרף דאָך זיין תשובה פריער.

וענה כ"ק אדמו"ר: נו מי מעכב, אוודאי דאַרף זיין תשובה וקיום תומ"צ.

אחר בהמ"ז אמר: נו עס איז געוועזן אַ אויפגאָב²⁰ דער אויבערשטער זאָל העלפן אַז עס זאָל זיין אַ גוטער מסחר. בכלל פורים איז דאָך אַ זמן שמחה פנימי', וואָרום אין זמני שמחה גופא איז פאַראַן חילוקים כמו מועדים לשמחה איז ניט אַלע מועדים זיינען דאָך גלייך, פורים איז דאָך דער ענין פון ונהפוך הוא²¹ אתהפכא חשוכא לנהורא כו'.

השמטה

בין הדברים הי' ג"כ: מעהל סוחרים און צוקער סוחרים קלאָגן זיך אַז די זעק איז צוריסענע, געלעכערטע, און דאָ איז די זעק אַזוי גאַנץ און שטאַרק אַרומגענומען. אָבער עס דאַרף דאָך זיין דער פתחת שקי כו'.