119

עכשיו צ"ל ההתחלה מעבודה ואח"כ כו'.

טו. אַז מען גייט אין גאַס דאַרף זיין כאילו חושב ענין, לחשוב ענין בעומק א"צ, שלא יסתכן, אבל צריך לחשוב כו'.

על כל תנועה שעושים צריכים לחשוב מקודם אם צריך לעשותה כו'¹⁵.

טז. [ר' יצחק מתמיד אמר שאַלטער¹⁶ כתב שיזכרהו בשמחת תורה, ואמר כ"ק אדמו"ר:] על מי ששייך אלי אינני שוכח ח"ו¹⁷.

יז. [אמר לאחד:] התפשטות המדות הייסט אַז מען לאָזט עס זאָל זיין התפשטות המדות, ובפרט כשיוצא לחוץ, דער טאַטע האָט געקוקט אויף דיר, און ראי' של צדיק עושה רושם¹⁸, אם לא שהוא בדרך עקשות, וואָס הייסט עס זאָל זיין פּירוד הלבבות, ביי חסידים און בפרט ביי אנ"ש טאָר ניט זיין קיין פּירוד הלבבות, יבדלו מתוך העדה, בעלמא דין ובעלמא דאתי, איך וויל ניט זאָגן ווי דאָס הייסט בלשון הנגלה, אם הי' יד ישראל תקיפה לא היו מצרפים אותם למנין, עס קען זיין אַז ער איז ווערט נאָר דו טאָרסט דאָס ניט טאָן, ביי חסידים איז די גרעסטע זאַך אַז מען זאָגט אַז ער איז ווערט דאָס וואָס ער איז ווערט.

יח. [אמר לר"ש:] דאָס איז טאַקע ניט דיין פּריץ אָבער אַ פּריץ ווער רעדט ער (כוונתו לאחד המסובים) — דאָס איז דאָך זיין פּריץ.

יט. [אחד המסובים אמר לחיים לר"ש, ובקש ברכה. כ"ק אדמו"ר בירך אותם לקרב זרים, ואמר:] זיי זיך וועמענס דו ביסט, אָבער פּירוד הלבבות וכו'.

כ. חסידים דאַרפן וויסן אַז זיי זיינען חסידים.

[ושאל אחד איזה שאלה, ואמר כ"ק אדמו"ר:] יש חזן מרוצה לקהל ויש שמרוצה לקהל הוא החזן, שרוח הבריות נוחה הימנו.

כא. ההפרש בין חב"ד לפּולין: חב"ד איז מוח און פּולין איז לב. כשיש קלקול בלב אז המוח מתקן, אבל כשהקלקול הוא במוח (אינני רוצה ליקח מציור אחר) אז מי יתקן.

כב. ההפרש בין הקדוש (ר' אברהם המלאך) לרבינו הזקן הוא, שהקדוש הי' מופשט מן הגשמיות, ואצל רבינו הזקן הי' הכל אלקות¹⁹.

כג. אצל צדיק כל עניניו הגשמיים הם כמו מצוה, ואצל כו' הלואי שיהי' כדבר הרשות. צדיק הוא אדם כגוונא דעלמא עלאה, בוחר הטוב והמעולה לעשות כלי לאלקות.

אַז מ'פאָרט אין וועג איז אין אַ חדר מיוחד איז גרינגער צו אויספירן מה שצריך, נעמט מען אַ חדר מיוחד.

כד. [בהחדר שבו התקיים ההתוועדות הי' חם מאוד, ונכנסה אמו הרבנית