82
ער פלעגט שטאַמלען בשעת הדיבור, פלעגט ער צוהאַלטן באצבעו לתוך פיו להקל מעליו את הדיבור —
הלא דרכי' דרכי נועם כתיב59, פאַרוואָס איז מצוה הראשונה בתורה פרו ורבו? אלא הענין הוא, אַ איד דאַרף זען מאַכן נאָך אַ אידן. און דאָס ווערט דורך משקה, משקה פועל'ט אַראָפּצונעמען די עכרורית. ווי די נאוואדנעניע60 האָט אַראָפּגעשוויינקט מעשה בני אדם און עס איז נתגלה געוואָרן מעשה אלקים. און אַזוי איז משקה נעמט אַראָפּ די מעשה (מלאכה פון) בני אדם וואָס מענטשן האָבן גע'מלאכה'ט נעמט משקה אַראָפּ.
יד. אין חסידות61 רעדט זיך אַז אכילה איז אַ תענוג מורגש. כידוע מהגילוי דלעתיד לבא, העלי' הראשונה הוא העונג הבא במורגש, והו"ע סעודת שור הבר ולויתן62. והעלי' הב' הוא העונג הבלתי מורגש, והוא סעודה הג'61.
פאַרוואָס יאָגט מען זיך, והראה על הקאמפאט, און נאָכדעם ניט.
עס איז דאָך רעכט אַז מען זאָל אָפּשלאָפן צו חסידות 7 שעה או שעה או חצי שעה און מען גייט אַוועק אין ליידיגען, און מען נעמט גאָרניט פון די חסידות, ניט קיין עבודה ניט קיין השכלה.
מהיום והלאה דאַרף מען זען אַז פון חסידות זאָל מען נעמען אַ ענין אויף צו טאָן, וועט דער אויבערשטער העלפן אויף אַ פולע וואָך, ער וועט ממלא זיין עניניו בכל השבוע.
טו. כ"ק אדמו"ר אמר: לחיים, יתן השי"ת שכל השמחות הישועות והנחמות שנמשכים בהושענא רבה ושמע"צ ושמח"ת מצד החסד עליון, זאָל נמשך ווערן אין אַ פנימיות בכל או"א מישראל בכל מקום שהם און השפעה מרובה ברוחניות וגשמיות, און עס זאָל אַראָפּ געהן אַלע מניעות ועיכובים אויף תורה. אכי"ר.
השמטה
בענין ההוכחה63 [חסר]: כשהעבודה הוא בעצמו אז הוא באופן אחר. כמו עד"מ אַ שריפה, אַז בשעת דאָס איז באַ זיך איז דאָס גאָר באופן אחר. כידוע די מעשה פון דעם איידעם הטיפש, כשהי' שריפה אצל חותנו, שלחהו חותנו לשכנו לבקשו לבוא לעזרו ולסייעו לכבות את הדליקה. כשבא להשכן נתן לו (השכן) לשתות טיי, וישתה. ואח"כ שאלהו השכן: מה נשמע? ויענהו, שחותנו שלחהו לבקש ממנו שיבוא לעזרו לכבות את הדליקה...
ודאי ענין המתינות הוא טוב, אבל צריכים לדעת באיזה זמן, כי לא בכל עת הוא טוב. אלא שבטפשים לא עסקינן.
[ובאמצע הדברים דיבר עוה"פ בענין ההוכחה:] הרבה פעמים יכול להיות שיצא מזה קלקול. כשיוכיח אותו, ישאלהו מאין אתה יודע זאת מפני שאחר סיפר לך, ומאין יודע האחר. וכשהענין הוא אצלו באמיתית, אזי הוא מטכס עצה איך להוכיחו שלא יבא לטענה כזאת.
והב' כשרואים את האמת אזי ממילא
הערות
- 59. משלי ג, יז.
- 60. = מבול.
- 61. ראה סה"מ תרל"ה ח"ב ע' תלו ואילך. וש"נ.
- 62. ראה ב"ב עד, ב ואילך. ויק"ר פי"ג, ג. ועוד.
- 63. ראה לעיל ע' 72.
עמודים המצטטים את אותם מקורות
מקורות הגמרא שבעמוד זה נפוצים מדי או ייחודיים לו, ולכן אין לו עמודים מקושרים.