41

וואָלסטו זיך זעצן בראש און בלאָזן זיך, היינט וואָס ביסטו געקומען לכאן, כמו"כ די מקומות'דיגע זיי וואָלטן זיך זעצן באַ זיך און דרש'נען, און דער גס הרוח וואָלט זיך מתפשט געווען ווי אצלם, היינט וואָס איז מען געקומען אַהער. איז דאָך אמונה פשוטה פאַראַן, וואָס דען פעלט — די מסירה ונתינה.

ח. יעדער רבי דאַרף האָבן זיין דור. בשנת רס"ג הי' עשרים שנה לנשיאות אאמו"ר הרה"ק¹³.

בשנת תרמ"ג נסתלק אאזמו"ר נבג"מ יום י"ג לחודש תשרי¹⁴ 51 מינוט על שעה 12, וכ"ה מינוט קודם לכן, בישבו על כסאו (כי נסתלק על כסאו), לקח את המורה שעות שלו און האָט אויסגעטאָן פון קייטל און האָט אָפּגעשוירן אַ שטיקל פּאַפּיר און האָט איבערגעדרייט אויף 51 אויף 12 און האָט אַריין געלייגט את הפּאַפּירל בהשפּענדיל, האָט זיך דער זייגער אָפּגעשטעלט, אח"כ אמר להמשרת פנחס לייב¹⁵ שיקרא לבניו הק' שרוצה לצוות להם צוואה, וקרא את רז"א¹⁶ ודיבר עמו, ופנחס לייב עמד ג"כ בעת מעשה, אח"כ יצא הרז"א ונכנס אאמו"ר ודיבר עמו ובכה אאמו"ר מאד, ופנחס לייב עמד ג"כ בעת מעשה, אח"כ יצא אאמו"ר ונכנס הרמ"מ¹⁷, ואח"כ נסתלק.

ראשית שהתחלתי לשמוע דא"ח הי' בשנת רמ"ט¹⁸, ושמעתי את הדרוש אחרי מות רמ"ט¹⁹, אך מחמת שעמדתי אחורי הכסא של אאמו"ר און איך פלעג נאָכזאָגן, האָב איך מבלבל געווען, האָט מען מיך משלח געווען, והייתי עומד אצל התנור.

כך הי' עד שנת רנ"ה, שאז כבר עמדתי על דעתי, ואז גילה אאמו"ר את כל מצפוני לבבו²⁰.

בשנה ההיא (תרנ"ה) גילה לי מה שדיבר כ"ק אאזמו"ר לפני הסתלקותו, ואמר שיש דבר אחד שלא הי' יכול לשמוע, אך המשרת פנחס לייב שמע ואינו רוצה לגלות כי פנחס לייב הי' ארגז של ברזל מען האָט באַ אים ניט געקענט דערגיין גאָר נישט.

אני כאשר שמעתי זאת האָב איך גערופן פנחס לייב צו זיך און איך האָב