תקצד

מלשון גילוי [כנ"ל באריכות], און דאס ווערט גערופון קבלה ער וויל אויף זיך מקבל זיין מצות המלך באמת מיט מס"נ, לכן כתיב [אח"כ] והיו הדברים האלה אשר אנכי מצוך היום על לבבך, ובפ' שני' איז [בפירוש] אויס גירעט קבלת עול מצות, כמ"ש ואספת דגנך. ומארז"ל ע"ז הנהג בהם מנהג ד"א, היינו [ער זאל קענען זיין אונטען און דערינען זאל קענען זיין דירה בתחתונים גאר בלי שום שינוי], עס זאל גאר קיין שינוי ניט זיין אין גילוי וויא עס איז אני הוי' לא שניתי באמת אפי' מצד הכלים, וואס דאס איז דאך באמת דער תכלית המכוון מהבריאה אז עס זאל קענען זיין דירה בתחתונים כמבואר במ"א לא לתהו בראה לשבת יצרה.

לכן ארז"ל אם רץ לבך שוב לאחד. אז דער ווילען צו אלקות איז מצד עצם למעלה מטעם ודעת בבחי' [ו]בכל מאודך איז דער [פשט] וואס וויל מען ארויס גיין מגדר כלי[ם] ווארום מי זוכט דאך אלקות [און אלקות] איז העכער אז כלים, ניט מער דיא קשי' איז וואס איז אונטין [אלע] דיא כלים פרטים והסתרות [והתלבשות] איז דאך [דאס] אויך אלקות. מאמיתית אמיתתו נמצא כל הנבראים פרטים. וידוע אז דער שורש [פון] כלים איז פון יש אמיתי העכער ווי דער חיות הנגלה [ווארום] כי הוא חי ולא בחיים. [און] אלע כלים פרטים איז [אויף אים] נישט מוסיף קיין ריבוי ושינוי כמאמר אני הוי' לא שניתי ואתה הוא עד שלא נברא העולם ואתה הוא משנברא העולם איז כביכול [נאר גאט] אליין בפו"מ, נאר ער איז כביכול כל יכול ושלם בכל מיני שלימות מסתיר צו זיין באופן אז עס ווערט אן גיזעהן פאר א [דבר] נפרד ויש, און מי זעהט אן שמים וארץ און כל הפרטים פאר א [דבר] נפרד ודבר זולתו מאתו ית' ווען דיא הסתרה גופא איז אלקות בכדי להיטיב