תקפה

נאר דיא ממוצעים דער פון איז ע"י חכמתו ותבונתו ודעתו ית', והגם עס איז גיוועזין כמה מיני צמצומי' עד אין מספר עד שיתהוה ממנו בחי' חכמה ווארום אקוראט וויא ער איז רחוק און ניט בערך פון אגבול גשמי אזוי איז ער רחוק און ניט בערך פון חכמה אז מי זאל [גאר] קענען זאגען לגבי ית' בחי' חכמה, נאר דאס קען מען זאגין אז אין זיין שלימות איז כלול חכמה אויך, און דורך חכמה איז נתהווה גיווארין עולמות בע"ג כמאמר כולם בחכמה עשית מלאה הארץ קניניך, ווארום חכ' איז נתהווה גיווארין דער ערשטער גילוי פון אין סוף ב"ה כידוע און אין חכמה שטיין אללע עולמות בדרך כלל בתכלית הביטול מפני שהחכ' הוא בחי' כח מ"ה, דהיינו דער גילוי כח מ"ה הביטול פון א"ס ב"ה, ווארום מצד עצם א"ס ב"ה ווי ער איז [גאר ניט מלובש אין חכמה] פאלט גאר ניט דער לשון ביטול, ווארום וואס איז בטל ער איז אלץ אליין, אפי' אין חכ' קען מען אויך ניט זאגין שיש שם ח"ו איזה מהות און דער מהות איז בטל לאח"כ, אלא דאס איז באופן וויא אין אנפש איז כלול כל הכחות מה שנראה בהגוף בגילוי, און אויך מוז דאך זיין אז דאס איז אזוי, וויא דען כל הגילוים מכל הכחות וואס מי זעט אן איז דאס מצד הגוף, אחר אז דער גוף מצד זיך איז ער גאר א דומם, מוז איך זאגן אז אללע כחות איז פון נפש, אעפ"כ נאך איך וועלן זעהן אין נפש איזה כח פרטי וואס מי זעט אן אין גוף דהיינו כח הראי' ושאר כחות וועט מען בוודאי גאר ניט געפינען.

וכן הוא למעלה כתי' כולם בחכ' עשית מוכרח להיות שבחכ' איז כלול אללע עולמות [עליונים] דהיינו מלאכים ונשמות ג"ע העליון וג"ע התחתון ביז עוה"ז השפל עד שילשול קטן שבים, [מ"מ] אי אפשר לומר אז אין חכ' איז דא ח"ו איזה מהות בפו"מ אפילו מעולמות עליונים, און פון דעסט וועגין מוז מען זאגין אז אין חכ' איז אלץ פראנען. מטעם אז דאס איז אמצעית מאתו ית' והוא ית' שלם בכל מיני שלימות. אך מצד דעם גילוי א"ס וואס איז אין חכ' איז נישט ניכר שוע לפני דל קטן וגדול שם הוא ועבד חפשי מאדוניו. הגם שאחר ההשתלשלות איז דאך נבדל מדריגה ממדריגה. אבל בחכ' עצמה מצד גילוי א"ס איז אלץ בטל. מוז דאך