397

עשוי'"³⁰, ד.ה. אַז ביום השבת איז "מלאכתך" של אומנתך (בעוה"ז הגשמי) גופא "עשוי'" דורך דעם אויבערשטן; וואָס דאָס גיט נאָכמער נתינת כח צו תלמידי הישיבה בעבודתם במשך כל השנה, צו לערנען תורה מתוך מנוחת הנפש והגוף, וויבאַלד אַז "מלאכתך עשוי'", מ'שטעלט זיי צו זייערע צרכים גשמיים (כנ"ל סעיף ג).

ו. דער ענין איז נאָכמער בהדגשה בשנה זו בכללותה — קומענדיק פון שנת תש"נ, ר"ת תהא שנת נסים [ולפני זה — שנת תשמ"ט ידיך, און שנת תשמח, שנת הקהל], און שטייענדיק בהתחלת שנת תנש"א, ר"ת תהא שנת אראנו נפלאות (ראשי תיבות שנתפרסם ונתפשט בתפוצות ישראל³¹):

נס³² (ועד"ז — נפלאות) איז לשון רוממות והתנשאות³³, כמ"ש³⁴ "ארים נסי", "כמו הנס על ההרים"³⁵. ובעבודת האדם — אַן עבודה והנהגה באופן נסי, למעלה מדרך הטבע; און נאָכמער: "על ההרים" (ניט "בהרים"), העכער אפילו פאַר די אויפגעהויבנקייט פון "הרים". ביז באופן, אַז דער טבע עצמו ווערט אויפגעהויבן לדרגת נס.

וואָס דער ענין קומט צום אויסדרוק בגלוי אין דעם לעבן פון ישיבה בחורים, וועלכע זיינען, אַלס נשמות בגופים אונטערוואָרפן די חוקי הטבע בעוה"ז הגשמי — דערהויבן גייסטיק "על ההרים", זייענדיק דורכגענומען מיט תורה, "תורתם אומנתם".

ז. ע"פ הנ"ל איז פאַרשטאַנדיק אַז די אַלע ברכות וועלכע מ'האָט פריער גערעדט (נאָך מנחה) — ברכות והמשכות פון למעלה מעלה ביז למטה³⁶ — זיינען שייך צו תלמידי הישיבה ביתר שאת וביתר עוז.

ובפשטות: דער אויבערשטער זאָל אייך בענטשן אַז די אַלע ענינים האמורים זאָלן נמשך ווערן בפשטות בגשמיות למטה מעשרה טפחים, אַלס נשמות בגופים, ובפשטות — ברב טוב גשמי ורב טוב רוחני, ומתוך שמחה וטוב לבב.