395
לימוד התורה; ביז באופן אַז "תורתם אומנתם" (בלשון חז"ל15): זייער אומנות (פאַך) גשמית בעוה"ז הגשמי — באַשטייט פון תורה.
און נאָכמער: באַ זיי זעט מען בגלוי ווי די "וועלט" (יש ומציאות העולם) אַליין איז מסייע און העלפט אַרויס בעבודת השם — ווי דער רמב"ם איז מבאר (אין הלכות תשובה16), אַז די כוונה און דער תכלית פון די יעודים גשמיים אין תורה איז בכדי אַז אידן זאָלן קענען לערנען תורה און מקיים זיין מצוות במנוחת הנפש ומנוחת הגוף בתכלית השלימות, אָן קיינע שטערונגען ח"ו. דאָס הייסט, אַז אַ איד דאַרף "זעהן" די מנוחה והרחבה בגשמיות עוה"ז אַלס אַ מיטל צו מסייע זיין אידן בעבודת השם; ובהתאם לזה — דאַרף ער זי אויך אויסנוצן אין דער גרעסטער מאס;
וואָס דער ענין זעט מען בפועל ביי אַ ישיבה בחור: מ'נעמט פון אים אַראָפּ די דאגות בעניני עוה"ז, דאגות הפרנסה א.ד.ג (וועלכע ווערן באַזאָרגט צו אים דורך זיינע עלטערן, דורך הנהלת הישיבה וכיו"ב), בכדי ער זאָלן קענען לערנען תורה מתוך מנוחת הנפש ומנוחת הגוף, ביז באופן אַז "אומנתו" (הגשמית) איז "תורתו".
— ישיבה בחורים דאַרפן זיכער ניט אָנקומען צו אַ ביאור נוסף בהאמור; און אויב מ'דאַרף דערצו יע אָנקומען — איז אין "(תן לחכם) ויחכם עוד"17. ובפרט אַז איר לערנט דאָך תורה בחבורה, קומט במילא צו (אפילו בדרך הטבע פון עולם) אין הצלחת הלימוד18, און אַלע מעלות פאַרבונדן מיט תלמוד תורה דרבים און ת"ת ברבים.
ד. די מעלה פון תלמידי הישיבה — האָט אַ שייכות מיוחדת מיט יום הכפורים:
ביוהכ"פ, "אחת בשנה"19, זיינען אידן, אַלס נשמות בגופים — "דוגמת מלאכי השרת"20, ביז אַז באַ זיי איז מאיר די דרגת הקדושה פון יוהכ"פ — "העשירי יהי' קודש"21, ביז קדש הקדשים.
ובעבודת ה': ביוהכ"פ איז די תכלית השלימות פון תשובה עילאה22, די
הערות
- 15. ראה שבת יא, א. ובכ"מ (וראה לקו"ש חי"ז ע' 305 הערה 22).
- 16. פ"ט ה"א.
- 17. משלי ט, ט.
- 18. עד ש"אין התורה נקנית אלא בחבורה" (ברכות סג, ב). וראה אבות פ"ו מ"ו. ועוד.
- 19. ס"פ תצוה. אחרי טז, ל.
- 20. טור או"ח סתר"ו (מפדר"א פמ"ו). שם סתרי"ט. שו"ע אדה"ז שם ס"ט (מדב"ר פ"ב, לו). רמ"א ושו"ע אדה"ז שם סו"ס תר"י.
- 21. לשון הכתוב — בחוקותי כז, לב.
- 22. נסמן בהברכה שבהערה 4 (לעיל ע' 386) הערה 89.
עמודים המצטטים את אותם מקורות
מקורות הגמרא שבעמוד זה נפוצים מדי או ייחודיים לו, ולכן אין לו עמודים מקושרים.