ספרי כ"ק אדמו"רלקוטי שיחותכרך לטהוספות - מכתבים ושיחותברכת כ"ק אדמו"ר שליט"א להתלמידים שיחיו ערב יום הכפורים, לפני כל נדרי, ה'תש"נ386

386

ובעבודת ה': ביוהכ"פ איז די שלימות העבודה פון תשובה עילאה89 (העכער ווי די תשובה עילאה אין די עשרת ימי תשובה בכלל90). וע"פ הידוע אַז ביום השבת (אותיות תשב91) איז אויך די עבודה פון תשובה עילאה92 — קומט אויס אַז בקביעות שנה זו, ווען יוהכ"פ איז חל להיות בשבת, קומט צו נאָכמער שלימות אין דער עבודה פון תשובה עילאה.

ובפרטיות יותר — האָט מען בקביעות שנה זו דעם חיבור פון די ביידע מעלות פון שבת און יוהכ"פ: די מעלה פון עונג העצמי הבא במורגש בשבת (דורך אכו"ש בכל השנים, ובשנה זו י"ל אַז דאָס ווערט נמשך דורך דעם יום עצמו93), און די מעלה פון עונג הבלתי מורגש דיוהכ"פ (שאסור באכו"ש)94.

ועד"ז איז אויך פאַרשטאַנדיק די מעלה פון ערב יוהכ"פ בשנה זו, וועלכער איז אויך ערב שבת:

ערב שבת איז אַ הכנה צו שבת, "מי שטרח בערב שבת יאכל בשבת"95. ביז אַז בערב שבת האָט מען אַ טעימה — "טועמי' חיים זכו"96 — פון כל תבשיל ותבשיל של שבת97. און נאָכמער: בערב שבת (יום הששי למעשה בראשית) איז געווען יום בריאת אדם הראשון, "כדי שיכנס לסעודה מיד"98, ובלשון המשנה99 "הכל מתוקן לסעודה".

ועפ"ז איז מובן, אַז ווען ערב יוהכ"פ קומט אויס בערב שבת — איז נאָכמער בהדגשה דער עילוי הנ"ל פון דער אכילה ושתי' בערב יוהכ"פ, "כל האוכל ושותה בתשיעי כו' כאילו התענה בתשיעי ועשירי", וואָרום מ'האָט דעמולט אַ "טעימה" פון שבת, ובשנה זו — פון יוהכ"פ (שבת שבתון) שחל להיות בשבת, און נאָכמער — דעמולט איז "הכל מוכן לסעודה".

הערות

  1. 89. לקו"ת תצא לו, ג. לז, ד. וראה סה"מ תקס"ה ע' תתמא. ועוד. וראה ברכות עיוהכ"פ (אחרי מנחה) תשמ"ז ס"ג. תש"נ ס"א ואילך.
  2. 90. ראה לקו"ת דרושים לשבת שובה סו, ג. סז, ד. סה"מ תרכ"ט ע' שט. ס"ע שיג ואילך. תרס"ד ע' שנד ואילך.
  3. 91. אגה"ת ספ"י.
  4. 92. שם.
  5. 93. ע"ד המבואר בנוגע להמשכות דשופר ביו"ט של ר"ה שחל להיות בשבת (לקו"ת דרושי ר"ה נו, א ואילך. ובכ"מ).
  6. 94. ראה המשך תרס"ו בסופו (ע' תקמב).
  7. 95. ע"ז ג, סע"א.
  8. 96. שער הכונות ענין טבילת ערב שבת. פע"ח שער יח רפ"ג. ועוד — נסמן בלקו"ש ח"כ ע' 173.
  9. 97. ראה מג"א או"ח הל' שבת סר"נ סוסק"א. שו"ע אדה"ז שם ס"ח. וראה לקו"ש שם.
  10. 98. סנהדרין לח, א. וראה סה"ש תנש"א ח"א ע' 119.
  11. 99. אבות פ"ג מט"ז.

עמודים המצטטים את אותם מקורות

מקורות הגמרא שבעמוד זה נפוצים מדי או ייחודיים לו, ולכן אין לו עמודים מקושרים.