381

און בשעת אַ איד זאָגט דאָס אין ברכות השחר (אַלס אַן ענין בתורה), ועד"ז בכל זמן ווען ער זאָגט די ווערטער פון תורה (תורה הנצחית⁴¹) — איז הקורא ושונה בתורה הקב"ה קורא ושונה כנגדו⁴², דער אויבערשטער עצמו זאָגט דעמולט די אַלע פסוקים, כולל דעם סיום וחותם — "ואני אברכם". ויש להוסיף, אַז דער "קורא ושונה כנגדו" איז ניט קיין הגבלה (אַז ניט מער ווי "כנגדו" ח"ו), נאָר אדרבה: דאָס איז בהתאם צו דעם ווי דער אויבערשטער (מצ"ע) איז קורא ושונה, ובנדו"ד — אַז דער "ואני אברכם" איז לפי הישג יד האני, מידו המלאה הפתוחה הקדושה והרחבה⁴³ פון דעם "אני" האמיתי.

ה. האמור לעיל — וואָס איז שייך באמירת פרשת ברכת כהנים בכל השנה — איז נאָכמער בהדגשה שטייענדיק אין די עשרת ימי תשובה:

אויף די עשי"ת שטייט "דרשו ה' בהמצאו קראוהו בהיותו קרוב"⁴⁴. אַ תפלה "ביחיד" בימים אלה האָט דעם כח פון אַ תפלה "בציבור" במשך כל השנה⁴⁵. ומזה מובן במכ"ש וק"ו דער כח פון אַ ציבור בימים אלה⁴⁶.

דערפון איז פאַרשטאַנדיק דער עילוי וואָס קומט צו אין דער ברכה ותפלה פון ברכת כהנים אין די טעג, במכ"ש פון שאר התפלות: מהדאָך אַז יעדע תפלה (ביחיד אָדער בציבור) איז ווירקזאַמער אין די עשי"ת, ווען דער אויבערשטער איז "בהמצאו" און "קרוב", און מ'איז דעמולט מער פאַרזיכערט אַז די תפלה ובקשה ("דרשו" און "קראוהו") וועט מקויים ווערן דאָ למטה, אע"פ וואָס דאָס דאַרף אויפטאָן אַ רצון חדש למעלה וכו'⁴⁷ (כנ"ל ס"ב); עאכו"כ ברכת כהנים, וואָס אפילו בכל השנה איז זי ממשיך נייע ברכות והמשכות וועלכע ווערן זיכער נמשך למטה (בלי עיכוב), איז אין די עשי"ת (ובפרט אין די זמני התפלה בהם וכיו"ב) טוט אויף ברכת כהנים ביתר שאת וביתר עוז, מער ווי בשאר ימי השנה⁴⁸.

און וויבאַלד אַז דער אויבערשטער איז דעמולט "בהמצאו" און "קרוב", איז פאַרשטאַנדיק אַז דעמולט איז נאָכמער בגלוי די המשכה פון "ואני אברכם", פון דעם "אני" האמיתי, ביז למטה אין גשמיות העולם.

ו. אין די עשי"ת גופא איז די פעולה הנ"ל פון ברכת כהנים נאָך שטאַרקער