351

ועוד ועיקר — אַז דאָס ברענגט גלייך תכלית השלימות פון "בכל מכל כל" — די גאולה האמיתית והשלימה, ובפשטות ובגשמיות — בהתאם צו ברכת המזון פון אידן⁸² (וואו מ'בעט "בכל מכל כל"): "ואכלת ושבעת וברכת את ה' אלקיך על הארץ הטובה אשר נתן לך"⁸³ — אַז מ'באַקומט ארץ ישראל בפשטות, ותיכף באופן של ירושה וכיבוש וחלוקת הארץ, און אַלע אידן געפינען זיך דאָרט "איש תחת גפנו ותחת תאנתו"⁸⁴, בגאולה האמיתית והשלימה,

ובאופן אַז דאָס פועל'ט אויך אויפן עבר, אַז אע"פ וואָס ברגע זה ממש איז משיח עדיין לא בא, איז בשעת ער וועט קומען ברגע לאחרי זה — וועט ער איבערמאַכן (דורך אַריינשטעלן דעם אל"ף פון אלופו של עולם⁸⁵) אויך די רגעים שלפני זה (פון "גולה") אַז זיי זאָלן זיין אַ חלק פון גאולה.

י. ולסיכום:

שטייענדיק אין דעם יום סגולה פון ערב ראש השנה ה'תשנ"ב, הי' תהא שנת נפלאות בכל — וואָס ער איז אויך דער יום הולדת פון דעם צמחצדק — ובסיום וחותם פון חודש אלול ר"ת "אני לדודי ודודי לי"⁸⁶, מיט די אַלע פינף ראשי תיבות פון אלול כנגד די ג' קוים ועמודים פון תורה עבודה וגמילות חסדים, און תשובה וגאולה⁸⁷ — איז אַ זיכערע זאַך אַז שטייענדיק אין אַ מצב פון "ודודי לי" בענטשט דער אויבערשטער יעדער איד און אַלע אידן נאָך אין חודש אלול מיט "בכל מכל כל", "מידו המלאה הפתוחה הקדושה והרחבה"⁸⁸, סיי ברוחניות און סיי בגשמיות, און סיי שניהם יחד, ביז אין אַן אופן אַז זיי ווערן איין זאַך.

וע"פ פס"ד הטור הנ"ל אַז שוין בערב ראש השנה זיינען אידן "לובשים לבנים ומתעטפים לבנים" — איז מובן אַז נאָך בערב ראש השנה באַקומט מען שוין די התחלה פון אַלע המשכות והשפעות ואורות, ועאכו"כ — אַלע כחות, סיי ברוחניות סיי בגשמיות.

ועוד והוא העיקר — אַז תיכף ומיד ממש בערב ראש השנה זה, יום הולדת פון