340
ברכת כ"ק אדמו"ר שליט"א
לאחרי התרת נדרים, ערב ראש השנה ה'תשנ"ב
יישר כח*.
אַ כתיבה וחתימה טובה, לשנה טובה ומתוקה בתוך כלל ישראל,
און במיוחד אין דעם ענין הכי עיקרי — גאולה האמיתית והשלימה, תיכף ומיד ממש.
ובפרט אַז עס זיינען שוין פאַראַן כמה סימנים אויף דעם — אָנהויבנדיק פון דברי חז"ל1 כמה שנים ודורות לפני זה: "כלו כל הקיצין ואין הדבר תלוי אלא בתשובה", און כ"ק מו"ח אדמו"ר נשיא דורנו האָט מסביר געווען אַז תשובה האָט מען שוין אויך אויפגעטאָן, און מ'שטייט שוין "הכן כולכם"2, און מ'שטייט אַזוי שוין אַ משך זמן —
זאָל זיין תיכף ומיד די גאולה האמיתית והשלימה, און פון אָט דעם רגע זאָלן אַלע אידן, "בנערינו ובזקנינו גו' בבנינו ובבנותינו"3, גלייך זיין אין ארץ הקודש, און דאָרטן גופא — אין ירושלים עיר הבירה, על הר הקודש, און אין בית המקדש, ביז אין קדש הקדשים, וואו עס געפינט זיך דער אבן השתי' שממנה הושתת העולם4,
און די קדושה פון קדש הקדשים און אבן השתי' שבו ווערט תיכף ומיד נתפשט בכל העולם כולו — "והי' הוי' למלך על כל הארץ"5, "הוי' ימלוך לעולם ועד"6.
נאָכאַמאָל — אַ כתיבה וחתימה טובה לשנה טובה ומתוקה.
[לאחר שכ"ק אדמו"ר שליט"א ירד מהבימה המשיך]:
דער קומענדיקער נייער יאָר איז אַ "שנה משולשת", וועלכע האָט אַ שלימות משולשת, אַ יאָר אין וועלכן עס קומען צוזאַמען דריי ענינים פון שלימות (וואָס
הערות
- *. לעדה שלימה דהמתירין.
- 1. סנהדרין צז, ב.
- 2. ל' כ"ק מו"ח אדמו"ר במכתבו מכ"ו אד"ר תרח"ץ — אגרות קודש שלו ח"ד ע' רעט. וראה "היום יום" ט"ו טבת.
- 3. בא י, ט.
- 4. יומא נד, ב.
- 5. זכרי' יד, ט.
- 6. בשלח טו, יח.
עמודים המצטטים את אותם מקורות
מקורות הגמרא שבעמוד זה נפוצים מדי או ייחודיים לו, ולכן אין לו עמודים מקושרים.