134

מאָל פּאַסירט מיטן ערשטן אידן, אברהם אבינו, "אחד הי' אברהם"³⁷, וואָס פון אים שטאַמען אַלע אידן, קינדער און ערוואַקסענע:

אברהם אבינו איז געווען "יושב פתח האוהל"³⁸ (ער איז געזעסן באַ דער טיר, באַ דער עפענונג פון זיין געצעלט) ווען דער אויבערשטער האט זיך צו אים באַוויזן ("וירא אליו ה'"³⁸). "כיון שנגלה עליו הקב"ה הי' יושב. . בא אברהם לעמוד", אברהם האָט זיך געוואָלט אויפשטעלן. "א"ל הקב"ה אל תצטער לעמוד שב לך". דער אויבערשטער האָט אים אָבער געזאָגט אַז ער זאָל בלייבן זיצן. "א"ל אברהם וכי כך הוא דרך ארץ שאני יושב ואתה עומד", אברהם האָט געזאָגט דעם אויבערשטן, אַז ס'פּאַסט ניט, ס'האָט קיין אָרט ניט אַז ער (אברהם) זאָל זיצן בשעת דער אויבערשטער שטייט. "א"ל הקב"ה אל תצטער, זקן אתה בן מאה שנה שב". דער אויבערשטער האָט אים געזאָגט אַז ער זאָל בלייבן זיצן,

דער אויבערשטער האָט פאַרגעניגן אַז ער שטייט לעבן אברהם אבינו יושב, וואָרום אברהם אבינו האָט מקיים געווען מצוות, ער האָט מכניס אורחים געווען, און מקיים געווען פאַרשידענע מצוות.

און דער מדרש פאַרענדיקט אַז דער אויבערשטער האט מבטיח געווען אברהם'ען אַז אַזוי וועט זיין לעתיד לבוא באַ זיינע אייניקלעך און אוראייניקלעך עד סוף כל הדורות: "א"ל הקב"ה חייך, בשביל³⁹ שאתה יושב ואני עומד⁴⁰, עתידין בניך בני ג' שנים, בני ד' שנים, לישב בבתי מדרשות ובבתי כנסיות⁴¹ ואני עומד עליהם שנאמר אלקים נצב בעדת אל".

באַ אברהם אבינו וועלן געבאָרן ווערן אייניקלעך און אוראייניקלעך, און בשעת זיי וועלן זיין נאָך גאָר קליין (דריי יאָר אַלט, פיר יאָר אַלט) און וועלן גיין אין אַ בית⁴¹, אין אַן אָרט וואו מ'לערנט מיט זיי תורה און דאַוונען — וועט דעמולט זיין "אלקים נצב בעדת

אל", די קינדערלעך זיינען פאַרבונדן מיט אל, מיט גטלעכקייט, דורך לערנען זיין תורה און מקיים זיין זיינע מצוות — און דער אויבערשטער שטייט איבער זיי און היט אויס און באַהיט

זיי! —

איר האָט פריער שוין געזאָגט⁴² (און געהערט) "הנה ה' נצב עליו". אָבער דאָ איז דער מדרש מוסיף, אַז דער פּסוק אלקים נצב גו' רעדט ספּעציעל וועגן קליינע קינדער, אָנהויבנדיק נאָך ווען זיי זיינען אַלט דרייפיר יאָר — שטייט דער אויבערשטער איבער זיי אין אַן אופן פון "נצב" (ווי דער לשון פון פסוק — והנה הוי' נצב). וואָס "נצב" באַווייזט אויף דער גאַנצער שטאַרקייט⁴³.