127
דעם אויבערשטן נחת רוח, "נחת רוח לפני שאמרתי ונעשה רצוני"9.
וואָס דערפון איז אויך פאַרשטאַנדיק דער גרויסער גליק געפיל און פאַרגעניגן וואָס אַ איד האָט בשעת ער באַטראַכט זיך אַז מ'האָט די מעגלעכקייט צו פאַרשאַפן פאַרגעניגן צום מלך מלכי המלכים הקב"ה —
וועט מען זיכער דאָס טאָן בשמחה ובטוב לבב, מיט אַ שמחה גדולה און מיט דער גרעסטער באַגייסטערונג.
כולל אויך דעם טאָן אין איינשטימונג מיט די אָפּלערנונגען פון די צוויי אויבנדערמאָנטע ענינים פאַרבונדן מיט ל"ג בעומר — אין דער עבודה פון יעדן אידן צו דינען דעם אויבערשטן און אים פאַרשאַפן נחת רוח.
ובפרט אַז התורה היא נצחית10: תורה (כולל אויך דאָס וואָס תורה דערציילט אונז וועגן ר' עקיבא און רשב"י) איז אַן אייביקע לערנונג11, ניט נאָר אין דעם דור פון רבי עקיבא און רשב"י, נאָר אויך אויף אַלע דורות נאָכדעם, אויך אונזער דור און די דורות נאָך אונזער דור — ווי אַזוי מ'דאַרף זיך פירן אין טאָג טעגלעכן לעבן, אין דער הויפּט שליחות וועלכע אַ איד האָט — "אני נבראתי לשמש את קוני".
אָנהויבנדיק פון דעם כלל גדול בתורה — "ואהבת לרעך כמוך" — די אָנווייזונג און אָפּלערנונג פון דעם סיפּור הנ"ל וועגן תלמידי רבי עקיבא — ווי מ'האָט ערשט גע'חזר'ט12 די אָנווייזונג פון רבי עקיבא13, אַז "ואהבת לרעך כמוך"14 איז אַ "כלל גדול בתורה" —
וועט יעדערער וואָס האָט זיך דערפון דערוואוסט איינווירקן אויף די אַלע צו וועמען ער קען דערגרייכן, און בפרט קינדער אויף אַנדערע קינדער, אינגעלעך אויף אַנדערע אינגעלעך, און מיידעלעך אויף אַנדערע מיידעלעך — אַז אויך זיי זאָלן נוהג זיין כבוד זה לזה.
וואָס דאָס מאַכט און שאַפט אַ נחת רוח גדול באַ דעם אויבערשטן וואָס ער האָט אָנגעזאָגט "ואהבת לרעך כמוך", און אַ נחת רוח גדול באַ רבי עקיבא און זיינע תלמידים וואָס זיי האָבן אָנגעזאָגט און מגלה געווען אַז דאָס ("ואהבת לרעך כמוך") איז אַ "כלל גדול בתורה", וואָס התורה היא נצחית (כנ"ל).
ד. ס'איז פאַרשטאַנדיק, אַז וויבאַלד דער טאָג פון ל"ג בעומר איז פאַרבונדן מיט רשב"י, דאַרף מען צום אַלעם ערשטן אָפּלערנען זיך (בנוגע צו דער אייגענער עבודה לשמש את קוני) פון די הנהגות, אויפפירונגען, פון רשב"י וועגן וועלכע תורה דערציילט אונז.
וויבאַלד אַז תורה דערציילט אונז וועגן דעם, איז דאָס זיכער ניט סתם אַ דערציילונג15, ח"ו, נאָר אַ הוראה, אַן אָנווייזונג פאַר כל אחד ואחת —
אַז ניט קוקנדיק אויף דער גרויסקייט פון רשב"י, וואָס ווער קען זיך צו אים גלייכן16, ביז וואַנעט אַז רבי עקיבא, זיין
הערות
- 9. ראה פרש"י עה"פ ויקרא א, ט. ספרי ופרש"י עה"פ (פינחס כח, ח).
- 10. לשון אדה"ז בתניא רפי"ז.
- 11. ראה זח"ג נג, ב. וראה זהר שם קנב, א.
- 12. בה"י"ב פסוקים ומאמרי חז"ל".
- 13. תו"כ ופרש"י עה"פ שם.
- 14. קדושים יט, יח.
- 15. זח"ג שם.
- 16. ראה לקו"ש חי"ז ע' 509 בהערה (ד"ה מען).
עמודים המצטטים את אותם מקורות
עמוד זה אינו מצטט גמרא, ולכן אין לו עמודים מקושרים.