100
און דורך דעם — האָט מען אויך דעם כח אויף דער עבודה צו אויפטאָן אין עולם (שנברא בשם אלקים), און מגלה זיין ווי עולם איז אַ כלי צו אלקות, דורכדעם וואָס ער מאַכט פון אַלע עניני העולם אַ כלי צו אויספירן שליחותו בעולם בקיום התומ"צ, דער גילוי השכינה "במעשה ידיכם" באופן של קביעות ונצחיות, ביז אַז עס ווערט אַ דירה לו (לו לעצמותו71) יתברך בתחתונים72, בתחתון שאין תחתון למטה ממנו73.
און דער כח לזה קומט, כאמור לעיל, פון "תפלה למשה איש האלקים", פון משה רבינו, און פון משה שבכל א' מישראל, וואָס ער האָט אין זיך ביידע ענינים פון "משה" און "איש האלקים", און ער איז מברך וממשיך כחות (באופן של קליטה בפנימיות כנ"ל) אין דער עבודה פון "מעשה ידינו" אין ביידע ענינים — אין גילוי אור הנשמה אור הקדושה, און אין דער עבודה מיטן כלי הגוף און בירור עניני העולם, אַז ביידע זאָלן זיין "כוננהו", באַפעסטיקט אויף אַ יסודות'דיקן אופן — דער גילוי פון "יסוד היסודות ועמוד החכמות"74 ר"ת הוי'75 (שלמעלה משם אלקים) אין מציאות העולם, אַז מ'ווייסט און מ'זעט ווי "כל הנמצאים משמים וארץ ומה שביניהם לא נמצאו אלא מאמיתת המצאו"74, "והוי'75 אלקים אמת", "הוא לבדו האמת כו'" [ע"ד "ואמת76 הוי' לעולם"], "המצוי הזה הוא אלקי העולם אדון כל הארץ"76, ביז באופן אַז "מלאה77 הארץ דיעה את הוי' כמים לים מכסים"78.
ח. דער ענין הנ"ל פון "תפלה למשה" שטייט נאָכמער בהדגשה ובגילוי בדורנו זה — ווען מ'האָט דעם כח פון די תפלות וברכות און עבודה פון רבותינו נשיאינו, אתפשטותא דמשה בכל דרא ודרא79, ביז כ"ק מו"ח אדמו"ר נשיא דורנו, אתפשטותא דמשה שבדורנו,
ובפרט ווען מ'שטייט לאחרי ארבעים שנה מהסתלקותהילולא שלו (בשנת תש"י), ווען "נתן ה' לכם לב לדעת ועינים לראות ואזנים לשמוע"80, קאי איניש אדעתא דרבי'81,
וואָס ער גיט דעם כח צו בחי' משה אין יעדער איד בדורנו — ובפרט דורך דעם גילוי פון פנימיות התורה — צו מגלה זיין ווי ער איז "משה איש האלקים", און ווי "ויהי נועם ה' אלקינו עלינו ומעשה ידינו כוננה עלינו ומעשה ידינו כוננהו", דער גילוי בחי' נועם (פנימיות עתיק), דורך לימוד התורה, ובפרט פנימיות התורה,
הערות
- 71. המשך תרס"ו ס"ע ג. ובכ"מ — נסמנו בסה"מ מלוקט ח"ב ע' רמא הערה 32.
- 72. ראה תנחומא נשא טז. שם בחוקותי ג. במדב"ר פי"ג, ו.
- 73. תניא פל"ו.
- 74. רמב"ם ריש הל' יסוה"ת.
- 75. כידוע דברי ר' דוד הנגיד (נכדו של הרמב"ם) ש"משנה תורה שחיבר זקנו הרמב"ם מתחיל בשם המפורש" (סדר הדורות ד"א תתקכז. שם הגדולים להחיד"א מע' רמב"ם. וראה גם "פירוש" לריש הל' יסוה"ת). — וראה בארוכה הדרן על הרמב"ם תשל"ה סי"ז ואילך. תשמ"ח ס"ב ואילך (ס' השיחות תשמ"ח ח"א ע' 207 ואילך).
- 75. ירמי' י, י.
- 76. תהלים קיז, ב.
- 76. רמב"ם שם ה"דה"ה.
- 77. ישעי' יא, ט.
- 78. סיום וחותם ספר הרמב"ם.
- 79. נסמן לעיל הערה 30.
- 80. תבוא כט, ג.
- 81. ע"ז ה, ריש ע"ב.
עמודים המצטטים את אותם מקורות
מקורות הגמרא שבעמוד זה נפוצים מדי או ייחודיים לו, ולכן אין לו עמודים מקושרים.