243
בונדן מיטן מאַרש של נצחון וועלכן מען זינגט במוצאי יוהכ"פ (ווי כ"ק מו"ח אדמו"ר האָט איינגעפירט)22
— איז דאָך במילא די הכרזה "ויעקב הלך לדרכו" וואָס מען איז מכריז איצטער, פאַרבונדן מיט אַלע פרטים פון "ויעקב הלך לדרכו": מיטן ענין פון "ויעקב הלך לדרכו" ווי ער איז במוצאי יוהכ"פ; ווי ער איז במוצאי שמח"ת; און אויך מיטן סיום וחותם ההקפות (בשנה זו) אין חברון עיר האבות, און אין ירושלים "קרית חנה דוד"23,
וואָס ירושלים האָט דאָך אַ שייכות מיוחדת צו הקפות24 וואָס דערפאַר איז דער סיום וחותם פון די פסוקים שאומרים לפני ההקפות (בכדי צו בריינגען אַ ראי' מן התורה על ענין ההקפות25) איז "כי26 מציון תצא תורה ודבר ה' מירושלים".
און אויך חברון האָט אַ שייכות מיוחדת צום ענין פון "ויעקב הלך לדרכו" — דער נתינת כח וואָס מען דאַרף מיטנעמען על כל השנה פון חדש תשרי (חדש הכללי), כדלקמן.
ו. אין די מועדים פון חדש תשרי — וואָס פון זיי דאַרף מען מיטנעמען אין דער עבודה פון "ויעקב הלך לדרכו" במשך כל השנה — ובפרט בר"ה (דער ערשטער מועד פון תשרי) און בשמע"צ ושמח"ת (דער סיום וחותם פון כל המועדים דחדש תשרי) — איז מודגש דער ענין פון אהבת ישראל, וואָס איז דער "יסוד ושרש כל התורה"27:
בשבת שלפני ר"ה לייענט מען אתם נצבים היום כלכם גו', וואָס דאָס מיינט "לאחדים כאחד"28. און די התאחדות איז אַ הקדמה צו "שתמליכוני עליכם"29 בר"ה30.
און אַזוי אויך אין שמע"צ ושמח"ת (וואָס איז די זעלבע קביעות בימי השבוע ווי די ב' ימים דר"ה) איז מען מקריב "פר אחד איל אחד"31, ווייל אַלע אידן (פון ראשיכם שבטיכם ביז חוטב עציך ושואב מימיך) ווערן דעמולט איין זאַך, וכמרז"ל32: פר יחידי למה כנגד אומה יחידה.
און אָט די התאחדות פון אַלע אידן וואָס איז מודגש אין די מועדים פון חדש הכללי (ובפרט אין ר"ה ושמע"צ ושמח"ת), דאַרף מען מיטנעמען על כל השנה כולה — אַז עס זאָל זיין "ואהבת לרעך כמוך", ליב האָבן אַ צווייטן אידן ווי זיך אַליין, וואָרום אויך דער צוויי
הערות
- 22. ס' המנהגים חב"ד ע' 59.
- 23. ככתוב — ישעי' כט, א.
- 24. להעיר שהיא מוקפת חומה (משנה ערכין לב, א. ובכ"מ) וגם לעת"ל אשר פרזות תשב ירושלים הרי נאמר ואני אהי' לה חומת אש (זכרי' ב, חט. נת' בד"ה צדקת פרזונו (תו"ח בשלח שמג, א ואילך). ד"ה בראשית תרע"ח, תרצ"ט.
- 25. ד"ה לעושה נפלאות תש"ד קרוב לסופו. וראה בארוכה שיחת יום שמח"ת תשל"ו.
- 26. ישעי' ב, ג. השייכות דפסוק זה להקפות — ראה בארוכה שיחת ליל שמח"ת תשל"ו.
- 27. תניא פרק לב (משבת לא, א).
- 28. לקו"ת ר"פ נצבים. ביאור הדיוק דב' לשונות אלו — "לאחדים" ו"כאחד" — ראה לקו"ש ח"ד ע' 1141 ואילך.
- 29. לשון רז"ל — ר"ה טז, סע"א.
- 30. ראה לקו"ת שם, שע"י "בהתאסף ראשי עם", "שכולם מתאספים יחד להיות לאחדים כאחד" — עי"ז "ויהי בישורון מלך".
- 31. פינחס כט, לו.
- 32. סוכה נה, ב. וראה לקו"ש ח"ט ע' 233. וע"פ המבואר בלקו"ש שם, שהענין ד"אומה יחידה" שבשמע"צ מתבטא (בעיקר) בהריקודים דהקפות — תובן יותר השייכות דחברון ומערת המכפלה (ראה לקמן ס"ז וח') לענין ההקפות.
עמודים המצטטים את אותם מקורות
מקורות הגמרא שבעמוד זה נפוצים מדי או ייחודיים לו, ולכן אין לו עמודים מקושרים.