241
דעריבער, בתור הכנה לזה, איז מען זיך משתדל צו חזר'ן בימי החול אויך דורכן טלפון, בכדי אַז דברי רבותינו נשיאינו [די "מעינות" וועלכע בריינגען דעם "קאתי מר"7] זאָלן געהערט ווערן ברגע כמימרא בכל קצוי תבל אויך דורך גוף הגשמי.
ב. כל האמור — בנוגע כל עניני תורה. ווען עס רעדט זיך אָבער אויך וועגן מעשה בפועל (כולל — מבצעים וכיו"ב) — איז דאָך פאַרשטאַנדיק אַז יפה שעה אחת קודם זאָל מען עס הערן.
ג. ענין הנ"ל איז אויך אַ ביאור נוסף אויף דעם וואָס עס שטייט אין זהר8 (אויפן פסוק בשנת שש מאות שנה לחיי נח וגו' נבקעו כל מעינות תהום רבה9), אַז "בשית מאה שנין לשתיתאה יתפתחון תרעי דחכמתא לעילא ומבועי דחכמתא לתתא" — אַז בשנת ת"ר לאלף הששי וועלן זיך עפענען די שערים פון חכמת התורה (חכמתא דלעילא) און אויך די מעינות פון חכמות העולם (חכמתא לתתא).
וואָס מען האָט דאָך געזעהן בפועל, אַז אין דעם זמן האָט זיך אָנגעפאַנגען דער גילוי (ניט נאָר געלערנט לתלמידים במקום א' — נאָר לרבים ובפרסום) פון רזין דאורייתא (תורת החסידות), אָנהויבנדיק פון בעש"ט וואָס זיין התגלות האָט זיך אָנגעהייבן (בשנת תצ"ד) אַ פּאָר יאָר פאַר "שית מאה שנין לשתיתאה". און אויך בנוגע צו חכמות העולם, להבדיל — איז אָנהייבענדיג משנים אלו נתגלה געוואָרן נייע ענינים וואָס פריער האָט מען ניט געוואוסט פון זיי10.
ולכאורה, וואָס איז די שייכות פון די ביידע ענינים — דער גילוי פון חכמת התורה, און פון חכמות העולם — וואָס דער זהר זאָגט ביידע זאַכן בחדא מחתא?
נאָך מער: דאָס וואָס "בשית מאה שנין לשתיתאה יתפתחון תרעי דחכמתא לעילא ומבועי דחכמתא לתתא" איז עס אַלס הכנה צו די גאולה האמיתית והשלימה ע"י משיח צדקנו [ווי ער זאָגט דאָרט אין זהר "ויתתקן עלמא לאעלא בשביעאה"] — איז דאָך ניט פאַרשטאַנדיק: וואָס פאַר אַ שייכות האָט "יתפתחון. . מבועי דחכמתא לתתא" (די התפתחות אין חכמות העולם) צו דער גאולה העתידה?
איז דער ביאור אין דעם, אַז די כוונה אין דער התפתחות אין חכמות העולם איז בכדי מען זאָל זיי נוצן "לעבודת ה' או לתורתו"11, ובפרט — צו מפיץ זיין די מעינות פון פנימיות התורה (וועלכע זיינען נתגלה געוואָרן אין זעלבן זמן), וואָס דאָס
— די הפצת המעינות, ובפרט ווען די הפצה איז דורך די ענינים פון חכמות העולם וועלכע זיינען נתגלה געוואָרן בזמן האחרון
[וואָס דורך דעם מאַכט מען זיי פאַר אַ כלי צו זייער תכלית, אַז דורך זיי זאָל דערגרייכט ווערן דער דבר הוי' (תורה)
הערות
- 7. אגרת הבעש"ט (נדפסה בסוף ספר בן פורת יוסף ובכ"מ).
- 8. ח"א קיז, א. [וראה בארוכה לקו"ש חט"ו ע' 42 ואילך].
- 9. פרשתנו ז, יא.
- 10. וגם בהתקופה שלאחרי "שית מאה שנין לשתיתאה" — מדור לדור מתגלים יותר הענינים דפנימיות התורה (כמבואר בארוכה בלקו"ש ח"ז ס"ע 208 ואילך), ועד ש"כד יהא קריב ליומא משיחא אפילו רביי דעלמא כו'" (זהר שם קיח, א). ועד"ז הוא גם בנוגע לחכמות העולם, להבדיל.
- 11. תניא ספ"ח.
עמודים המצטטים את אותם מקורות
עמוד זה אינו מצטט גמרא, ולכן אין לו עמודים מקושרים.