288

געפינט זיך אין מיליטער דינסט, צו קומען גאַנצערהייט און געזונטערהייט צוריק אַהיים, ווי מיר האָבען דאָס געהערט מערערע מאָל פון מיין שווער כ"ק אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע, און תודה לא-ל, אָט די אַלע וועלכע זיינען געווען אין מיליטער אין דער פאָריגער מלחמה און האָבען אויסגעפאָלגט מיין שווערס כ"ק אדמו"ר אָנזאָג וועגען לייגען תפילין זיינען געקומען גאַנצערהייט און געזונטערהייט אַהיים, ווי בכלל — ווען מען איז מקיים תורה ומצות, טוט מען דאָס ניט אַ טובה להשם יתברך, נאָר טאַקע זיך אַליין דער פאַמיליע און דער גאַנצער אומגעבונג. און איך האָף אַז איר וועט געפינען די פּאַסענדע ווערטער ווי צו ערקלערען דאָס אייער זון שי' און אויך צו איינווירקען אויף עם, פאַר זיין אייגענער טובה וועגען, און השי"ת זאָל העלפען עס זאָל אייך אָנקומען גרינג און זאָלט קענען אָנזאָגען מיר אַ גוטע בשורה וועגען דעם.

בברכה,

נ"ב. בייגעלייגט איז אַ מעסעדזש וועלכען מיין שווער כ"ק אדמו"ר האָט געשריבען — זיינער צייט — ספּעציעל פאַר די וועלכע האָבען זיך געפונען אין דער אַרמיי.

(ממכתב כ"ד סיון תשי"ג)

נתקבלה בקשתו לברכה בעד בנו אשר בצבא. . . ואזכירו בעת רצון על הציון שהשי"ת ישמרהו בכל מקום שהוא וישוב לביתו שלום בעתו.

בטח מצדו יסביר לבנו שי' אשר כדי להמשיך ולקבל ברכות השי"ת צריך לעשות צנורות וכלים לזה שזהו ההנהגה על פי התורה ומצוותי', ואשר גם בהיותו בצבא אפשר להתנהג על פי התורה בהתאם לשיטת הדמוקרטי' של מדינה זו. ורשום למטה מאמרים בענין זה אשר כדאי לבנו שי' לקראם.

ובפרט צריך לחקוק על לוח לבו של בנו שי' החיוב להניח תפילין בכל יום שלזה צריך רק רגעים אחדים, ואם אי אפשר לעשות כן בבקר, הרי זמנו כל היום הוא, ומלבד חובת גברא שבזה הרי סגולה במצות תפילין לשמור על אחב"י בצבא, וכמו שידוע לנו מהמלחמה האחרונה אשר כל אלה שפנו לכ"ק מו"ח אדמו"ר [זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע] לברכה ושמרו פקודתו להניח תפילין בכל יום ששבו הביתה לשלום.

(ממכתב ח"י מנחם אב תשי"ד)