191

ומעין זה — האָבן אידן נאָך אין די לעצטע רגעים פון גלות, כימי צאתך מארץ מצרים ווען "ולכל בני ישראל הי' אור במושבותם" נאָך זייענדיק אין גלות⁴⁷,

און אין אַן אופן פון שמחה וטוב לבב, צוזאַמען מיט בני חיי ומזוני רויחי, רויחי⁴⁸ וואָס איז כולל אויך דעם ענין התענוג,

און תענוג וכל ענינים אלו — בפשטות ובפשיטות למטה מעשרה טפחים, אַלס נשמות בגופים בזמן הגלות.

און דערנאָך גלייך גיין טאַנצנדיק צו די הכנות פון חג הפסח כשר ושמח⁴⁹,

און צו "זמן חירותנו" — די גאולה האמיתית והשלימה — וואָס קומט נאָך פאַר פסח, ובמילא קומט דערנאָך צו אין דער חירות באופן פון הלך והוסיף ואור, ביז חירות דחה"פ,

ומתוך שמחה וטוב לבב, און אויך אין דעם — הלך והוסיף ואור.

[כ"ק אדמו"ר שליט"א נתן לכל אחד ואחת — אנשים נשים וטף — שטר של דולר ע"מ לתת אותו (או חילופו) לצדקה].