287

זיין לעבן און זיינען געווען מיט אים פּערזענלעך באַקאַנט. פון דער אַנדער זייט אָבער, זיינען די שוועריקייטן וואָס מ'טרעפט איצט אָן — אומפאַרגלייכבאַר קלענער ווי די וועלכע ער האָט אָנגעטראָפן אין זיין אַרבעט.

ווינשנדיג אייך אַלדאָס גוטע, און איר זאָלט קענען אָנזאָגן גוטע בשורות וועגן זיך און וועגן די וועלכע איר דערמאָנט אין אייער בריוו, ווי אויך אין דעם אינהאַלט פון מיין בריוו ווי געשריבן אויבן.

(ממכתב י"א שבט, תשכ"ו)

... לכתבו ע"ד העתקה לאהקת"ו — כבר מלתי אמורה ומפורסמת (מיוסדת על פס"ד גדולי ישראל) שכל מי שביכולתו לפעול בצ"צ ביר"ש ובפרט בשטח החינוך עטה"ק ועוזב "עניי עירו" ומדינתו (אפילו בשביל ענין כהנ"ל) — ה"ז עריק ונוטש את המערכה, מערכה במלחמת הטמיעה ר"ל ממש, היינו פקו"נ. ובפקו"נ הרי אפילו בספק וס"ס מחללין את היוהכ"פ והש"ק וכו' ועאכו"כ כשקרוב לודאי — (על יסוד הנסיון בעבר) שיציל. וק"ל. . .

(ממכתב כ"ק אדמו"ר שליט"א)

מבואר בתורתנו, תורת אמת, שלכל איש ואשה מבני ישראל יש להם שליחות מבוראם להפיץ היהדות (ובעיקרה — קיום המצות בפועל), ולחזקה בכל מקום שידם מגעת וניתנו להם כל הכוחות הדרושים לזה.

הַמנצלת כוחות אלה במילואם?

(ממכתב כ"ו ניסן, תשמ"ז)

כאו"א מאתנו — עליו להפיץ היהדות ככל אפשריותו. וכמובן לכל לראש — במקום שיכול להשפיע ביותר, ובפרט — באם המקום זקוק להשפעה ביותר, וכמובן — באופנים המתאימים ביותר למקום זה. מזה מובן — שעליו השליחות בזה ביותר בחוגי הסטודענטין פראפעסארין וכיו"ב. אופן פעיל למילוי השליחות — היא עצם